Νέα

Το graphic novel Αριστοτέλης (Ίκαρος, 2022) των κορυφαίων δημιουργών Τάσου Αποστολίδη και Αλέκου Παπαδάτου, στους έξι μήνες κυκλοφορίας του πέρασε τα σύνορα της Ελλάδας. Εκδόθηκε ήδη στα γαλλικά από τους Dargaud (εκδότες του Αστερίξ), μεταφράζεται και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2023 στα αγγλικά (Europecomics), γερμανικά (Carlsen), κινεζικά (Guomai Culture), τουρκικά (Kara Karga), πορτογαλικά (Gradiva), ισπανικά και κορεάτικα.Πρόκειται για ένα μυθιστορηματικό εικονογραφήγημα 224 έγχρωμων σελίδων που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του Αριστοτέλη, ο οποίος ασκεί μια συνεχή επίδραση στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης εδώ και 24 αιώνες, παραμένοντας και σήμερα ένας απόλυτα επίκαιρος στοχαστής.Έμπειροι χειριστές της μυθοπλασίας, οι δημιουργοί, τοποθετούν τον Αριστοτέλη στον τόπο και στον χρόνο, παρουσιάζοντας με ιστορική πιστότητα τα σημαντικότερα γεγονότα που ξετυλίχτηκαν παράλληλα με τη ζωή του μεγάλου φιλοσόφου, καθώς και τα μέρη όπου έδρασε και δημιούργησε το αξεπέραστο έργο του.Το έργο χαρακτηρίστηκε ως «Εισαγωγή στον Αριστοτέλη» με εκλαϊκευμένη μορφή, καθημερινούς διαλόγους και χιούμορ, ώστε ο αναγνώστης να γίνεται κοινωνός, σε ένα πρώτο επίπεδο γνωριμίας των βασικών εννοιών στους τομείς της Λογικής, της Φύσης, της Ηθικής και Πολιτικής φιλοσοφίας.Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση και στην ανθρώπινη πλευρά του Σταγειρίτη (αυτός ο αδύνατος, με κοντά μαλλιά, με μικρά μάτια και λεπτά άκρα) με τις αδυναμίες, τις απειλές, τις αυτοεξορίες και τις περιπέτειες που είχε ως Μακεδόνας μέτοικος στην Αθήνα, φιλοδοξούσε να κατανοήσει τον κόσμο και μετά να τον διδάξει, με στόχο να καθοδηγήσει την ανθρώπινη ευφυΐα προς τη γνώση και τις δίκαιες πράξεις.Η παραστατικότητα των εικόνων, με τις χαρακτηριστικές εκφράσεις των 50 και πλέον χαρακτήρων, με την πιστή απεικόνιση κτιρίων, ενδυμασιών, χρηστικών αντικειμένων, έκαναν πιο γλαφυρή την περιγραφή της καθημερινότητας των πόλεων, αποδίδουν την ατμόσφαιρα της εποχής, πολλαπλασιάζοντας έτσι τις προθέσεις του κειμένου και καθιστώντας ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την ανάγνωση.Η φιλοσοφία είναι οι απαντήσεις στις ερωτήσεις των παιδιών. Η φιλοσοφία είναι τρόπος ερμηνείας της φύσης, των ανθρώπων και της κοινωνίας. Είναι κατανόηση και γνώση… Ως θεωρία αναζητά την αλήθεια, ως πράξη είναι οδηγός ζωής και ίσως στο τέλος να είναι και ένα ωραίο ταξίδι για καινούριες ανακαλύψεις…Και το Graphic novel έχει τη δυνατότητα να μας ταξιδέψει…Ο Αριστοτέλης ξεχώρισε στα καλύτερα βιβλία του 2022 από τους συντάκτες της Καθημερινής, στα καλύτερα βιβλία για εφήβους του 2022 από την Κόκκινη Αλεπού, στη Χρυσή Λίστα βιβλίων του Elniplex για το 2023 και στη μακρά λίστα των βραβείων του Περιοδικού Χάρτης για το 2022. ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ»:«..ο Αριστοτέλης των Τάσου Αποστολίδη και Αλέκου Παπαδάτου είναι μία από τις πιο εκλεκτικές και σίγουρα καλύτερες ελληνικές κυκλοφορίες κόμικς των τελευταίων ετών».―Γιάννης Παπαδόπουλος, Athens Voice«Εύκολο εγχείρημα η μεταφοράς της ζωής του Αριστοτέλη σε graphic novel; Καθόλου. Πετυχημένο; Με κεφαλαία γράμματα, ΝΑΙ».―Παντελής Τσομπάνης, Περιοδικό Κ«Με τεράστιο σεβασμό απέναντι στην κληρονομιά του αρχαίου φιλοσόφου, το βιβλίο καταφέρνει να συγκινήσει με την ανάπτυξη της αριστοτέλειας οντολογίας… είναι ένα έργο φιλόδοξο, έξυπνο, διασκεδαστικό, εκπαιδευτικό -και πολύ τρυφερό».―Don't Ever Read Me«Αυτό το έργο είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να γνωρίσουμε σε μεγαλύτερα παιδιά τη φιλοσοφία, τη συλλογιστική και μια ολόκληρη εποχή […].Αν κάνουμε τέτοιες συζητήσεις για την ηθική, μπορεί και να αλλάξουν τα πράγματα».―Βασιλεία Βαξεβάνη, Κόκκινη Αλεπού«Το καλαίσθητο αυτό κόμικς παρουσιάζει τη ζωή και το έργο του διάσημου Σταγιρίτη. Έτσι η αριστοτελική σκέψη βρίσκει τη θέση της ανάμεσα στα "κλασικά εικονογραφημένα" και ο αναγνώστης τη μαθαίνει με τρόπο ευχάριστο και διασκεδαστικό».―Άρης Στηλιανού, Η εφημερίδα των Συντακτών«Με φροντίδα, πρωτοτυπία και χιούμορ αυτός ο Αριστοτέλης καθίσταται πολύ πιο προσιτός από την προτομή με την οποία είναι ταυτισμένος για τους περισσότερους από εμάς, εκπληρώνοντας τον σκοπό του graphic novel».―Το Βήμα«Το κόμικς που διάβασα είναι έργο σχεδιαστή με ευαισθησία σπάνια, που διαθέτει αυτή την τέχνη την καλή. Ο Αριστοτέλης του Τάσου Αποστολίδη και του Αλέκου Παπαδάτου είναι ένα σπουδαίο βιβλίο».―Παντελής Μπασάκος, The Books' Journal 

Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα στα γαλλικά από τις εκδόσεις Actes Sud και δεν μπορούμε να είμαστε περισσότερο υπερήφανοι για την πορεία του Μίνου στο εξωτερικό―ιδιαίτερα στις γαλλόφωνες χώρες.Συγχαρητήρια Μίνω, είναι χωρίς αμφιβολία μια σημαντική αναγνώριση για την ελληνική λογοτεχνία. Ένα απόσπασμα από την κριτική της εφημερίδας:«...Το δεύτερο μυθιστόρημα του  Έλληνα Μίνου Ευσταθιάδη που μεταφράστηκε στα γαλλικά είναι γεμάτο εκπλήξεις. Ξεκινά σαν ένα κανονικό θρίλερ μυστηρίου, με έναν τρομερό φόνο, συγκεχυμένα αποδεικτικά στοιχεία και έναν Γάλλο επιθεωρητή χαμένο στην ομίχλη. […] ο συγγραφέας, γεννημένος το 1967, παίζει με τους κώδικες του είδους. Εκσφενδονίζει το κείμενό του με υπαινιγμούς στον Σοπέν, τον Σελίν, τον Κενό ή τον Φρανσουά Φιγιόν, χωρίς να παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά: […] Από τον Τσάντλερ ή τον Σιμενόν, γλιστράμε προς μια ιδιόμορφη αφήγηση à la Donald Westlake, συνοδευόμενη από ποιητικές ρουφηξιές.»Είχε προηγηθεί επίσης μια σημαντική κριτική για το βιβλίο στο γαλλικό περιοδικό Télérama: «Υπάρχει μια ιδιαίτερη μουσική στα θρίλερ του Μίνου Ευσταθιάδη. Ένας μελαγχολικός και ποιητικός τόνος που αναμφίβολα οφείλεται στην προσωπικότητα του ήρωά του, Κρις Πάπας. Ένας τρόπος να κρατηθεί μακριά η βία, η αρχή που αναδύεται από το παρελθόν, σαν τη σκιά αυτού που ήταν, σαν μια τρομακτική ηχώ της ιστορίας».Επιπλέον, τον Απρίλιο ο Μίνως θα βρίσκεται στο Παρίσι για να παρουσιάσει τη γαλλική έκδοση του Κβάντι στις 19/4, ενώ στις 23/4 θα συμμετέχει σε δύο εκδηλώσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Βιβλίου του Παρισιού (Festival du Livre de Paris).Διαβάστε την πιο πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε ο συγγραφέας στο ΒΗΜΑ στο ένθετο «Νέες εποχές» της εφημερίδας: https://ikarosbooks.gr/blog/minos-efstathiadis-oli-theloume-na-allaxoume-tous-allous-sinentefxi-sto-vima

Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Μίνως Ευσταθιάδης στην εφημερίδα Το Βήμα, στο ένθετο «Νέες εποχές».Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Ανόβερο. Εργάστηκε ως δικηγόρος πριν ασχοληθεί κυρίως με το windsurfing. Είναι συγγραφέας έξι μυθιστορημάτων. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο Σχέδια του χάους κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.Ο κόσμος στα δικά σας μάτια προχωράει γρήγορα ή αργά;Ο ρυθμός συνεχώς επιταχύνεται. Προσπαθούμε να κερδίσουμε σε ταχύτητα, αποδοτικότητα, αποτελεσματικότητα. Τις περισσότερες φορές τα καταφέρνουμε. Στην ανθρώπινη ιστορία δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλη περίοδος με τόσα λαμπρά επιτεύγματα σε τόσους διαφορετικούς τομείς. Και τότε γιατί χρειαζόμαστε όλο και περισσότερα χάπια για να πέσουμε για ύπνο; Έχω πολλές επιφυλάξεις για την ποιότητα -όχι μόνο των χαπιών. Κι ακόμα περισσότερες για την απόλαυση. Μάλλον κάτι σημαντικό έχει χαθεί στην πορεία. Μπράβο για τις επιτυχίες, αλλά η ζωή κρίνεται αλλού.Ο,τι είναι προοδευτικό σήμερα γίνεται συντηρητικό στο μέλλον;Δεν νομίζω ότι η εξέλιξη κινείται σε άσπρο-μαύρο. Οι ευθείες γραμμές θυμίζουν ανθρώπινη επινόηση. Ίσως επειδή είναι πιο επίπονο να παραδεχτούμε τις ακανόνιστες και χαώδεις τροχιές. Πολλές φορές η πρόοδος ή η συντήρηση δεν εξαρτώνται μόνο από τη χρονική στιγμή, αλλά από τον ίδιο τον πυρήνα των ιδεών. Υπάρχουν ορισμένες που ήταν και θα παραμείνουν πάντα προοδευτικές. Για παράδειγμα: η προστασία όσων βρίσκονται - για οποιονδήποτε λόγο - σε αδυναμία.Υπάρχει κάποιο πολιτικό γεγονός το οποίο να θεωρείτε ως εμπειρία που σας διαμόρφωσε (ή σας επηρέασε);Έτυχε να βρίσκομαι στη Γερμανία για σπουδές όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Έμοιαζε λίγο με κινηματογραφική ταινία που είχε εισβάλει απότομα στην πραγματικότητα. Στην αρχή υπήρχε ένας διάχυτος ρομαντισμός. Κανείς βέβαια δεν θα μπορούσε να προβλέψει τι επρόκειτο να συμβεί μετά το τέλος των ψευδαισθήσεων.Εγκαταλείψατε κάποια πολιτική σας πεποίθηση στην πορεία του χρόνου;Έχω αφήσει αρκετές αποσκευές πίσω μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν αντέχω το βάρος καμιάς απόλυτης αλήθειας. Ίσως να οφείλεται στον χαρακτήρα μου. Νιώθω άνετα με όσους συνεχώς δυσπιστούν και αμφιβάλλουν. Υπάρχει και κάτι στο οποίο έχω μείνει αταλάντευτος: στην πίστη μου στην ελευθερία. Δεν υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό ή ευγενέστερος αγώνας.Ποιο θεωρείτε πως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας;Το ίδιο το κράτος. Έχει δομηθεί με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο και κατορθώνει να ανθίσταται (με εξαιρετική επιτυχία) σε κάθε προσπάθεια ουσιαστικής αλλαγής. Ανάλογα βέβαια έχουν γαλουχηθεί και οι περισσότεροι πολίτες. Στην Ελλάδα συμβαίνει το εξής τραγελαφικό: όλοι θέλουμε να αλλάξουμε τους άλλους. Για τον εαυτό μας ούτε λόγος.Ησασταν ή όχι δημοφιλής στο σχολείο; Και τι σας έμαθε αυτό για τη ζωή;Στο σχολείο προσπαθούσα να μην βρίσκομαι στο κέντρο της προσοχής. Στη ζωή στην αρχή επέλεγα ενστικτωδώς την περιφέρεια και την ησυχία. Ύστερα ήρθε η εισβολή του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Φτάσαμε στη θεοποίηση της φασαρίας. Ποιος θα τραβήξει περισσότερους οπαδούς; Αυτό κι αν ήταν έκπληξη. Λες κι έπρεπε να αποδειχθεί πως οι εκτιμήσεις του Γουόρχολ ήταν λάθος: ο κάθε άνθρωπος μπορεί να κερδίσει περισσότερο από ένα δεκάλεπτο διασημότητας. Αρχίζει λοιπόν να κάνει τα πάντα για αυτό. Η προστασία της ιδιωτικής ζωής, η αξιοπρέπεια, η σεμνότητα, ακόμα και η στοιχειώδης λογική, άγνωστες λέξεις.Δεν κλείνω το μάτι σε καμία μεταμοντέρνα επιστροφή στις σπηλιές. Από την άλλη, είναι τουλάχιστον αστείο να βλέπεις ανθρώπους, το έργο των οποίων θαύμαζες και εκτιμούσες, να διασύρονται καθημερινά προκειμένου να κερδίσουν λίγα δευτερόλεπτα διαδικτυακού χειροκροτήματος.Υπάρχουν ακόμη ανατρεπτικές ιδέες;Πάντα θα υπάρχουν. Εξαρτάται βέβαια και από την έννοια που δίνει ο καθένας στον όρο. Εγώ, ας πούμε, πιστεύω ότι είναι ανατρεπτικό να ζεις πιο κοντά στη φύση και να κυνηγάς ορισμένα όνειρα. Εκείνα που ίσως να κρύβουν μια ανατροπή. Και φυσικά δεν παίζει κανέναν ρόλο αν θα πραγματωθούν ή όχι. Εξάλλου, τι πιο ωραίο από κάτι άπιαστο;Ποιο βιβλίο σχετικά με την πολιτική θα συστήνατε ανεπιφύλακτα;Το Μηδέν μηδέν μηδέν του Ρομπέρτο Σαβιάνο (εκδ. Πατάκη). Ξέρω ότι δεν θεωρείται αμιγώς πολιτικός συγγραφέας, αλλά έχω τελείως διαφορετική άποψη. Ο Σαβιάνο έστρεψε όχι μόνο τη ματιά του αλλά και τη ζωή του ολόκληρη εκεί όπου ελάχιστοι θέλουν να κοιτάξουν. Με τεράστιο προσωπικό κόστος διεύρυνε αυτό που αναλαμβανόμαστε ως «πολιτικό πεδίο» σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και δεκαεπτά χρόνια ζει σε καθεστώς μόνιμης αστυνομικής προστασίας. Υπάρχει άλλο ένα βιβλίο: The Looting Machine του Τομ Μπέρτζις. Μιλάει με ονόματα και διευθύνσεις για το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελείται αυτή τη στιγμή στον πλανήτη. Δηλαδή για την Αφρική.Με τι δεν έχετε συμφιλιωθεί ακόμη στη ζωή ή αργήσατε να συμφιλιωθείτε;Με τη μισαλλοδοξία. Καμιά φορά απορώ πώς είναι δυνατόν να μην έχουμε βαρεθεί 3.000 χρόνια το ίδιο παγωμένο εμβατήριο. Είναι άραγε στην ίδια τη φύση μας; Εννοείται πως απάντηση δεν έχω. Γενικά, δεν τα πάω καλά με την «καθαρότητα» - κάθε είδους. Σαν προετοιμασία για μελλοθανάτους μού φαίνεται.Τι θα λέγατε πως απαντά καλύτερα στις υπαρξιακές μας αγωνίες; Η φιλοσοφία; Η τέχνη; Η θρησκεία; Κάτι άλλο;Η ισορροπία είναι καθαρά προσωπικό θέμα. Αργά ή γρήγορα, ο καθένας καλείται να βρει τα δικά του παυσίπονα, τις δικές του πόρτες έξω από την τυραννία της πραγματικότητας. Δεν υπάρχει καμία ίδια συνταγή. Η δική μου γράφει: windsurfing, βιβλία, σπίτι μπροστά στη θάλασσα, ταξίδια και σινεμά. Όχι απαραιτήτως με αυτή τη σειρά.Ποιο πρόσωπο, ιστορικό ή από τον σύγχρονο κόσμο, θα επιλέγατε ως προνομιακό σας συνομιλητή;Τον Σάμιουελ Μπέκετ. Αν και γνωρίζω ότι είναι πολύ πιθανό να μη λέγαμε κουβέντα. Θα μου έφτανε μια ολονύκτια βόλτα στο Παρίσι. Έχω φτιάξει κι έναν χάρτη στο μυαλό μου από τα σημεία που θα περνούσαμε.Θα γυρνούσατε τον χρόνο πίσω; Και για ποιον λόγο;Θα τον γύριζα πολύ ευχαρίστως. Για να ξαναζήσω με τους ανθρώπους που έχω χάσει. Και φυσικά για να ξαναγίνω παιδί.Ποια συμβουλή ζωής θα δίνατε στον έφηβο εαυτό σας;Να διαλέξει προσεκτικά τις μάχες του.Και ποιο ανάγνωσμα θα συστήνατε σε έναν έφηβο σήμερα;Την Αντιγόνη του Σοφοκλή.Θα συμφωνούσατε πως όλα, τελικά, είναι πολιτική;Σαφώς όχι. Ευτυχώς όχι. Υπάρχουν ένα σωρό (πανέμορφα) πράγματα που δεν είναι πολιτική: το παιχνίδι των παιδιών, η επιστροφή στη θάλασσα, το παγωτό σοκολάτα και πολλά άλλα. Κυρίως, όμως, η αγάπη.Ανακαλύψτε περισσότερα για τον Μίνω Ευσταθιάδη και τα βιβλία του στον Ίκαρο.

Ο αμερικανός Alec Ross, ειδικός σε θέματα καινοτομίας, μιλάει στο BHMAgazino και τον Γιώργο Νάστο για το νέο του βιβλίο Η οργισμένη δεκαετία του 2020, για τις προκλήσεις της δεκαετίας που διανύουμε και για τις προοπτικές της τεχνητής νοημοσύνης.Είναι πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράφει ο Αλεκ Ρος στο νέο του βιβλίο με τίτλο Η οργισμένη δεκαετία του 2020. Εταιρείες, χώρες, λαοί και η μάχη για το μέλλον μας για τις παθογένειες του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος και για την υπαρξιακή, οικονομική και πολιτική μεταμόρφωση που είναι αναγκαία προκειμένου να οικοδομηθεί ένας καλύτερος κόσμος. Ο 51χρονος Αμερικανός υπηρέτησε ως ανώτερος σύμβουλος της Χίλαρι Κλίντον σε θέματα καινοτομίας την περίοδο της θητείας της στο υπουργείο Εξωτερικών (από το 2009 έως το 2013 δηλαδή) και θεωρείται από τους κορυφαίους ειδικούς παγκοσμίως σε αυτόν τον τομέα. Το προηγούμενο πόνημα του οξυδερκούς αναλυτή από το 2021, που είναι διακεκριμένος επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων της Μπολόνια, λεγόταν Οι βιομηχανίες του μέλλοντος (2017), κυκλοφόρησε σε 24 γλώσσες και εξέταζε τις επιπτώσεις της αλματώδους τεχνολογικής προόδου στο αύριοτης παγκόσμιας οικονομίας.Κύριε Ρος, λέτε στο βιβλίο σας ότι εξαιτίας της παντοδυναμίας των πολυεθνικών κολοσσών χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Ποια είναι τα πρώτα απαραίτητα βήματα που θα μας οδηγήσουν σε αυτό;Τα πρώτα βήματα μπορούν να γίνουν σε διάφορους τομείς. Καθένα τους συμβάλλει στην επιτυχία του επόμενου. Μπορούμε να αλλάξουμε πορεία την επόμενη δεκαετία εφαρμόζοντας μια σειρά αλληλένδετων μεταρρυθμίσεων που θα δημιουργήσουν καλύτερες συνθήκες για ολόκληρο τον πλανήτη. Εν ολίγοις, αυτές περιλαμβάνουν την αντικατάσταση του μετοχικού καπιταλισμού με τον συμμετοχικό καπιταλισμό, τη μεταρρύθμιση του διεθνούς φορολογικού συστήματος, την επέκταση των μέτρων προστασίας της εργασίας ώστε να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα του 21ου αιώνα και την άμεση πίεση για μετάβαση στην καθαρή ενέργεια. Καθεμία από τις ιδέες αυτές λειτουργεί συνεργατικά με τις άλλες. Κάθε βήμα κάνει το επόμενο πιο εφικτό και πιθανό. Η κατάργηση του μετοχικού καπιταλισμού μάς δίνει τη δυνατότητα να καταλύσουμε τους φορολογικούς παραδείσους, παρέχοντας στις κυβερνήσεις τους πόρους για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, όπερ σημαίνει μειωμένη κλιματική μετανάστευση. Το τέλος της επαναγοράς μετοχών μπορεί να σημαίνει ότι οι εταιρείες θα έχουν περισσότερα χρήματα για να πληρώσουν τους εργαζομένους, τόσο σε μετρητά όσο και σε μετοχές, κάτι που θα εξασφαλίσει την ευημερία των εργαζομένων και θα καταστήσει την αυταρχική διακυβέρνηση της κοινωνίας λιγότερο ελκυστική επιλογή. Η μαγεία αυτών των επιδιορθώσεων είναι ότι λειτουργούν μαζί. Καμία δεν είναι ανέφικτη και η πρόοδος προς τη μία κάνει τις άλλες πολύ πιο εφαρμόσιμες.Αναφέρατε τον μετοχικό και τον συμμετοχικό καπιταλισμό. Μπορείτε να κάνετε μια διάκριση μεταξύ τους;Ο καπιταλισμός δεν είναι ένα πράγμα, υπάρχουν διάφορα μοντέλα του. Ο μετοχικός καπιταλισμός υποδεικνύει ότι μόνος στόχος μιας επιχείρησης είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους των ιδιοκτητών της, των μετόχων της. Ο συμμετοχικός καπιταλισμός βάζει και άλλους παράγοντες στην εξίσωση: τους εργαζομένους, την ευρύτερη κοινωνία, τους πελάτες, το περιβάλλον. Μέχρι τα 70s αυτή ήταν η επικρατέστερη μορφή καπιταλισμού στις ΗΠΑ μέχρι που προέκυψε μια πιο νέα, πιο αδίστακτη εκδοχή του, οι αρχές της οποίας τέθηκαν από την Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σικάγο. Νομίζω ότι το παρακάναμε με τον μετοχικό καπιταλισμό, γι’ αυτό και υπάρχει τόση οργή στην κοινωνία μας. Υπάρχουν ελάχιστοι νικητές και πολλοί χαμένοι και όσοι ωφελούνται αυτή τη στιγμή είναι πάρα πολύ λίγοι.Είστε ειδικός σε θέματα καινοτομίας. Πώς πιστεύετε ότι θα επηρεάσει η εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης το μέλλον μας;Νομίζω ότι σε μερικά χρόνια θα πηγαίνουμε στις δουλειές μας και είτε θα λέμε εμείς σε μια μηχανή τι να κάνει είτε θα μας δίνει εκείνη διαταγές. Ελπίζω ότι η πιο ελπιδοφόρα προοπτική θα αποδειχθεί τελικά και πιο βάσιμη. Με τον τρόπο που η αυτοματοποίηση της παραγωγής μάς επέτρεψε να πάμε από την εξαήμερη εργασία στο πενθήμερο μοντέλο και έφερε καλύτερα αποτελέσματα στη γεωργία και στη βιομηχανία με λιγότερο κόπο, έτσι ελπίζω ότι και η χρήση της AI θα μας απαλλάξει από δουλειές που είναι βαρετές και επαναλαμβανόμενες, δημιουργώντας ένα πλαίσιο που θα μας επιτρέπει να είμαστε πιο ανθρώπινοι. Ολα αυτά θα εξαρτηθούν φυσικά από το ρυθμιστικό πλαίσιο που θα υιοθετηθεί τελικά. Διότι προς το παρόν συζητάμε για την τεχνητή νοημοσύνη που δεν αναλαμβάνει δουλειές ρουτίνας αλλά γίνεται πιο δημιουργική, με γνωστικές ικανότητες.Ποιοι σύγχρονοι στοχαστές έχουν επηρεάσει πιο πολύ τον τρόπο σκέψης σας;Παρά τη δουλειά που έχω κάνει στο πεδίο της γεωπολιτικής, είμαι πιο πολύ επηρεασμένος από προσωπικότητες των τεχνών και του πολιτισμού. Ζούμε σε μια εποχή από την οποία η πραγματική φιλοσοφία απουσιάζει. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του effective altruism, ενός κινήματος που εκπροσωπείται, μεταξύ άλλων, από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Γουίλ Μακ Ασκιλ και κάποια από τα μηνύματά του μου προκαλούν απέχθεια. Τα αποτελέσματα αυτής της φιλοσοφίας μπορούμε να τα δούμε στον τρόπο σκέψης του Σαμ Μπάκμαν-Φριντ που εξαφάνισε μερικά δισεκατομμύρια δολάρια μέσω της εταιρείας κρυπτονομισμάτων FTX. Θεωρώ ότι πολλοί από τους σύγχρονους κραταιούς στοχαστές είναι ακραίοι στις πεποιθήσεις τους, είτε συντάσσονται με την Aριστερά είτε ανήκουν στη Δεξιά. Είμαι υπέρ του κεντροαριστερού, κεντρώου χώρου και υπέρ δραστικών λύσεων χωρίς την πολεμική ταξική ρητορεία της άκρας Αριστεράς και χωρίς τη μισαλλοδοξία που βλέπω στην Ακροδεξιά.Πείτε μας λίγα λόγια για την εμπειρία σας ως συμβούλου της Χίλαρι Κλίντον σε θέματα καινοτομίας την περίοδο που ήταν υπουργός Εξωτερικών.Ήταν δουλειά μου να λύνω προβλήματα, χρησιμοποιώντας συχνά την τεχνολογία και την καινοτομία, που ήταν δύσκολο να λυθούν διά της διπλωματικής οδού. Αυτό περιλαμβάνει από το να εμποδίσουμε τον Ασαντ στη Συρία να χρησιμοποιήσει το GPS στα κινητά τηλέφωνα των πολιτών του προκειμένου να κάνει στοχευμένες δολοφονίες μέχρι τον συντονισμό της βοήθειας για τους πληγέντες μετά τον σεισμό του 2010 στην Αϊτή.Ποια είναι η άποψή σας για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία;Η Ρωσία έχει ολοκληρωτικά, 100%, το βάρος της ευθύνης για αυτόν τον πόλεμο. Δεν υπάρχει ούτε ένα μικρό ποσοστό που να βαραίνει κάποιον άλλον. Και θα δούμε αν ο δυτικός κόσμος έχει την προθυμία και τη διάθεση να υψώσει ανάστημα σε έναν απολυταρχικό νταή σαν τον Πούτιν, ο οποίος έχει ήδη αμφισβητήσει την ανεξαρτησία της Μολδαβίας, έχει εισβάλει στη Γεωργία – αν δεν τον αντιμετωπίσουμε θα θελήσει να επαναφέρει την ΕΣΣΔ και την απολυταρχία της. Πιστεύω ότι είναι μοχθηρός και θα πρέπει να τον σταματήσουμε – σχεδόν – με κάθε κόστος. Θα ήθελα να προσθέσω και τούτο: αν κάτι επιβεβαίωσε την ανάγκη ύπαρξης του ΝΑΤΟ, αυτό ήταν η εισβολή στην Ουκρανία.Την κλιματική κρίση προλαβαίνουμε να την αντιμετωπίσουμε;Θα μπορούσαμε να εστιάσουμε στην αλλαγή συμπεριφοράς των ανθρώπων και πρέπει να το κάνουμε, όμως αν θέλουμε να μειώσουμε σημαντικά τους δείκτες θα πρέπει να γίνουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις στην έρευνα για ανανεώσιμες πηγές καθαρής ενέργειας. Αυτό ίσως και να απαιτήσει την επένδυση δεκάδων, ακόμη και εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανάπτυξη τεχνολογιών όπως η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, η βιομάζα ή η πυρηνική σύντηξη. Πρέπει να εστιάσουμε σε όλες, γιατί δεν ξέρουμε από πού θα προκύψει η ιδανική λύση και μέχρι τότε φοβάμαι ότι θα βαδίζουμε απλώς προς την περιβαλλοντική καταστροφή.Για την Ελλάδα τι άποψη έχετε; Ποια θέση καταλαμβάνει στον σύγχρονο κόσμο;Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα, είναι μια πολύ όμορφη χώρα με υπέροχους ανθρώπους και η οικογένειά μου την αγαπάει πολύ, αλλά δεν είμαι ειδικός. Δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστή για τον ρόλο της στον χώρο της καινοτομίας, δεν έχει τη φήμη οικονομίας του 21ου αιώνα. Πολιτικά, προκαλεί σύγχυση στους Αμερικανούς και δεν μπορούμε να καταλάβουμε με σαφήνεια γιατί διαχρονικά οι ΗΠΑ δεν είναι δημοφιλείς στην πατρίδα σας όσο στην υπόλοιπη Ευρώπη – κάτι που προσωπικά με εκπλήσσει, γιατί εδώ υπάρχει συμπάθεια και αγάπη για την Ελλάδα, υπάρχει και μια δυνατή ελληνοαμερικανική κοινότητα. Ίσως και λόγω της πρόσφατης οικονομικής κρίσης επικρατεί επίσης και η εντύπωση μιας πολιτικής αστάθειας.Συγκαταλέγετε εαυτόν στους αισιόδοξους ή στους απαισιόδοξους;Είμαι αισιόδοξος διότι μόνο οι αισιόδοξοι αλλάζουν τον κόσμο. Όταν επιλέγεις να είσαι απαισιόδοξος είναι σαν να παραδέχεσαι ότι δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα. Όσοι άνθρωποι γνωρίζω που έχουν σημειώσει σημαντικά επιτεύγματα είναι όλοι αμετανόητα αισιόδοξοι και δεν χάνουν το φρόνημά τους ακόμη και όταν έρχονται αντιμέτωποι με την αποτυχία. Θυμάμαι πάντα τη ρήση του Θίοντορ Ρούζβελτ: «Είναι πολύ καλύτερο να τολμάς μεγαλειώδη πράγματα, να κερδίζεις ένδοξους θριάμβους, έστω και αν καταλήγεις να αποτυγχάνεις, παρά να συντάσσεσαι με εκείνα τα φτωχά πνεύματα που ούτε απολαμβάνουν πολλά ούτε υποφέρουν πολύ, επειδή ζουν στο γκρίζο λυκόφως που δεν γνωρίζει ούτε νίκη ούτε ήττα». Οι πεσιμιστές ζουν σε αυτό το γκρίζο τοπίο, οι αισιόδοξοι ζουν στη λιακάδα.Ανακαλύψτε περισσότερα για τον Alec Ross και τα βιβλία του στις εκδόσεις Ίκαρος.