Ευλαμπία Τσιρέλη | Ένα Q&A με την αγαπημένη συγγραφέα, με αφορμή το νέο της βιβλίο «Κασσάνδρα Κουκ: Η γραφή του δράκου»

Η 11χρονη Κασσάνδρα και ο παππούς της, σερ Άρθουρ Κουκ, μας παρασύρουν σε μια απίθανη περιπέτεια στη λίμνη της Καστοριάς. Με οδηγό την πινακίδα του Δισπηλιού, αρχαία σύμβολα και έναν μικρό τρίτωνα, ταξιδεύουμε στην προϊστορία και τους μύθους!

Η Ευλαμπία Τσιρέλη υπογράφει μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη γρίφους και αληθινά επιστημονικά στοιχεία.

Ας δούμε τι μας είπε η αγαπημένη συγγραφέας, με αφορμή την έκδοση του νέου της βιβλίου Κασσάνδρα Κουκ: Η γραφή του δράκου. Είστε έτοιμοι να βουτήξετε στα μυστικά της προϊστορικής Ελλάδας και να λύσετε το μυστήριο του δράκου;

Τι σε ενέπνευσε να γράψεις μια περιπέτεια γύρω από την πινακίδα του Δισπηλιού και την αρχαία γραφή;

Το 2016 επισκέφθηκα την Καστοριά για να δω την αναπαράσταση του προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό και το αντίγραφο της πινακίδας. Εντυπωσιάστηκα από τα ευρήματα και την παλαιότητα αυτών, αλλά και από το σπήλαιο του Δράκου. Μαζί με τη λίμνη και τα αρχοντικά, άρχισαν να δένουν όλα μαζί μέσα μου σε μια ιστορία. Αρχικά έγραψα ένα διήγημα με τίτλο «Το Αρχέγονο», το οποίο έμεινε στο συρτάρι και τελικά αποτέλεσε τη βάση για την περιπέτεια της Κασσάνδρας. Παράλληλα, λόγω των ακαδημαϊκών ενδιαφερόντων μου, ασχολούμαι με τις αρχαίες γραφές και έχω δημιουργήσει ένα σχετικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, οπότε η ανακάλυψη της πινακίδας αυτής είναι πολύτιμη. Βέβαια, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με οργανωμένη γραφή, αλλά ίσως με κάποιο σύστημα συμβόλων, μια πρώιμη μορφή γραπτής επικοινωνίας. Γενικότερα με ενδιαφέρει πάρα πολύ το πώς οι άνθρωποι έβρισκαν έξυπνους και ευφάνταστους τρόπους διαχρονικά για να εκφράζονται και να επικοινωνούν. Θεωρώ ότι η γραφή αποτέλεσε το μεγαλύτερο σκαλοπάτι εξέλιξης της ανθρώπινης διανόησης και προσπαθώ με κάθε τρόπο να το μεταφέρω και στα παιδιά αυτό.

Η Κασσάνδρα συνδέει την ιστορία, την αρχαιολογία και τη λαϊκή παράδοση. Πώς συνδύασες την επιστήμη με τη μυθοπλασία;

Αυτό ήταν μια πραγματική πρόκληση, διότι είμαι πολύ ευαίσθητη με τις θεωρίες συνωμοσίας και την ψευδοεπιστήμη. Φοβήθηκα μήπως η μυθοπλασία προκαλέσει προβλήματα σε ένα επιστημονικό θέμα και μπερδέψει τα παιδιά. Οπότε βρήκα τον τρόπο να πω μια συναρπαστική ιστορία γι’ αυτά, με λίγη μυθοπλασία μεν, ωστόσο διατηρώντας καθαρές τις επιστημονικές πληροφορίες. Στην ενήλικη μυθοπλασία έχουμε τέτοια δείγματα γραφής, οπότε είπα γιατί όχι και στο παιδικό; Η Κασσάνδρα στη σκέψη της συνδυάζει ιστορία, αρχαιολογία, θρύλους, μαζί με τη δημιουργικότητα και την καθαρή σκέψη ενός παιδιού. Πολλές φορές, ακόμα και στην επιστήμη, ειδικά στην αρχαιολογία, η απάντηση είναι πάντα απλή αν κατανοήσεις τη σκέψη του αρχαίου. Πολλές φορές κοντά σε αυτή την απλή και αρχαία σκέψη, τη μαγική που λέμε, βρίσκεται η σκέψη του παιδιού.

Αν μπορούσες να πας σε μια ακόμα περιπέτεια με την Κασσάνδρα, πού θα πηγαίνατε;

Θα πηγαίναμε προς την Αίγυπτο σίγουρα, ίσως και νότιο Αιγαίο. Δεν θα έλεγα όχι και προς την αρχαία Μεσοποταμία... Οι αδυναμίες δεν κρύβονται.

Τι ελπίζεις να ανακαλύψουν οι αναγνώστες μέσα από τις περιπέτειες του κοριτσιού;

Θα ήθελα να αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον για τη χειρόγραφη γραφή. Είναι κάτι που με απασχολεί πολύ. Αυτή η φοβερή, πανέξυπνη εφεύρεση του ανθρώπου φαίνεται να εξαφανίζεται. Επίσης, ελπίζω να ανακαλύψουν ξανά τη θέρμη της περιπέτειας και της ανακάλυψης, χωρίς να αποκλείω τη χαρά της τεχνολογίας. Γι’ αυτό έχω βάλει τον κολλητό της, τον Πάρη –ένα χαρισματικό παιδί, στο φάσμα του αυτισμού–, να τη βοηθά αξιοποιώντας όλες τις τελευταίες τεχνολογίες στην επιστήμη. Εύχομαι τα παιδιά και οι μεγάλοι να καταλάβουν ότι θα προχωρήσουμε χωρίς να χάσουμε τίποτα, μόνο όταν αγκαλιάσουμε το παλιό και το νέο εξίσου, συνδυάζοντάς τα με ωφέλιμο τρόπο για τα παιδιά, αλλά και για εμάς τους ίδιους.

Υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στην Κασσάνδρα και σε σένα, όταν ήσουν στην ηλικία της;

Και στην ηλικία της και τώρα! Χα χα. Δεν έχω αλλάξει και πολύ όσον αφορά αυτά που αγαπώ και αυτά που με συναρπάζουν. Από μικρή αγαπούσα τη φύση και λάτρευα όλα τα ζώα και ζωύφια –εκτός από τις σαρανταποδαρούσες–, τα δάση, τα ποτάμια, τις σπηλιές, το βουνό, την περιπέτεια, όπως η Κασσάνδρα. Άλλη μια ομοιότητα βέβαια είναι η κλειστοφοβία μου. Είχα και έχω πολλά ημερολόγια/σημειωματάρια, έκανα συλλογές από τα πιο απίθανα πράγματα και ονειρευόμουν να γίνω αρχαιολόγος και συγγραφέας, όπως η Κασσάνδρα. Είχα μεγάλη φαντασία, εντυπωσιαζόμουν από τις μεγάλες ανακαλύψεις και μου άρεσε η παρατήρηση του κόσμου. Επίσης, πάντα ήθελα να είχα έναν παππού σαν τον σερ Άρθουρ Κουκ! Φυσικά, ο αγαπημένος μου ήρωας ήταν πάντοτε ο Ιντιάνα Τζόουνς…