Νέα

Διαβάστε παρακάτω τη συνέντευξη που παραχώρησε η Ευτυχία Γιαννάκη στο ΒΗΜΑgazino και στον Γιώργο Νάστο, με αφορμή το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα, Η νόσος του μικρού θεού, με ήρωα τον Αστυνόμο Χάρη Κόκκινο.Αν είστε φαν της αστυνομικής λογοτεχνίας και ψάχνετε το ιδανικό βιβλίο για να σας κρατήσει σε αγωνία το φετινό καλοκαίρι δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το μυθιστόρημα Η νόσος του μικρού θεού της Ευτυχίας Γιαννάκη. Πρόκειται για το πρώτο μέρος της «Τριλογίας του βυθού» και εκτυλίσσεται στην Πάρο. Με αφορμή μια περίεργη δολοφονία, τα μυστικά και τα ψέματα που επιβιώνουν ακόμη και κάτω από τον δυνατό αιγαιοπελαγίτικο ήλιο αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια. Η ίδια η συγγραφέας πάντως δεν είχε εντρυφήσει από την αρχή της αναγνωστικής της διαδρομής στο είδος που υπηρετεί τόσο επιδέξια. «Ήμουν αυτό που λέμε αναγνώστρια της κλασικής κυρίως λογοτεχνίας. Με ενδιέφερε η φιλοσοφία και οι αφηγήσεις που αποτελούν πιο βαθιά ψυχογραφήματα, οπότε για χρόνια δεν διάβαζα αστυνομικά μυθιστορήματα. Έχω μεγάλη αγάπη στον Τόμας Μπέρνχαρντ και γενικά στους αυστριακούς συγγραφείς, αλλά και σε άλλους Ευρωπαίους, όπως ο Μισέλ Ουελμπέκ, επειδή αναδεικνύουν στα βιβλία τους τις κοινωνικές παθογένειες και τους ενδιαφέρει πολύ η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Τους καθιστά σημαντικούς η καταβύθισή τους στον ανθρώπινο ψυχισμό. Το βασικότερο ζήτημα της λογοτεχνίας είναι να καταφέρει να αναδείξει τις πιο εσωτερικές και πιο σκοτεινές πλευρές μας και να εξετάσει πόσο ρευστά είναι τα όρια μεταξύ αυτών που βαφτίζουμε καλό και κακό, παραβατικό, κοινωνικά αποδεκτό-όλες αυτές οι έννοιες είναι κατασκευασμένες. Οι συγγραφείς που ανέφερα ασχολούνται με αυτή τη θεματολογία και με έχουν επηρεάσει στην οπτική μου».Η επιστροφή του Χάρη ΚόκκινουΠώς όμως ήρθε τελικά σε επαφή με τα αστυνομικά μυθιστορήματα; «Κάνοντας μια απαιτητική δουλειά που δεν μου άφηνε πολύ ελεύθερο χρόνο έψαχνα να βρω αφηγήσεις που να με κρατούν ξύπνια το βράδυ. Έτσι ανακάλυψα την αστυνομική λογοτεχνία. Αρχικά νόμισα ότι πρόκειται για γρίφους που παίζουν με το μυαλό σου, εν τέλει βέβαια ανακάλυψα ότι και σε αυτά τα βιβλία μπορεί να κρύβεται ένας πλούτος, ειδικά όταν καταφέρνουν πέρα από το πρώτο επίπεδο της πλοκής να αποτελούν και κοινωνικό σχόλιο. Τη ρωτώ αν, για παράδειγμα, της αρέσει ο Αντρέα Καμιλέρι. «Ο Καμιλέρι είναι ένας εκπρόσωπος του μεσογειακού νουάρ λίγο επιφανειακός» απαντά. «Μου αρέσει πολύ ο Ζαν Κλοντ Ιζό και «Η τριλογία της Μασσαλίας». Έχω ωστόσο διαβάσει τα πάντα, και τα σκανδιναβικά ρεύματα, τους βρετανούς, γάλλους και αμερικανούς μετρ του είδους. Βεβαίως, αυτό που κάνω εγώ είναι πιο κοντά στο μεσογειακό νουάρ. Προσπαθώ να εστιάζω λιγότερο στο κομμάτι του σασπένς, το οποίο έχει συχνά κινηματογραφικά χαρακτηριστικά. Είναι απαραίτητο, αλλά δεν θέλω να γίνεται  αυτοσκοπός. Η πατρίδα της συγγραφής είναι πάντοτε η ανάγνωση―όπου νιώσεις οικεία ως αναγνώστης, εκεί  επιχειρείς να προσγειωθείς και συγγραφικά. Στο αστυνομικό μυθιστόρημα έχουμε αφηγήσεις που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, αυτό μου αρέσει, όμως το μεγάλο στοίχημα για μένα ήταν να δω πώς θα καταφέρω να δώσω λογοτεχνικό βάθος σε κάτι που έχει πολύ έντονα τα στοιχεία της κατασκευής και συχνά λειτουργεί σε επίπεδο καρικατούρας». Ο δικό της Πουαρό είναι ο Αστυνόμος Χάρης Κόκκινος. Δεν θα ήταν πιο εύκολο να είχε επιλέξει ως κεντρικό ήρωα μια εκπρόσωπο του γυναικείου φύλου; «Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ ξεκινώντας  και ο λόγος που δεν το έκανα ―παρόλο που ενδεχομένως να μου ήταν πιο οικείο και ίσως πιο εύκολο―είναι το ότι ήθελα να παίξω με χαρακτήρες που ίσως εγώ στην καθημερινότητά μου να μην τους είχα πολύ κοντά μου. Είναι ζητούμενο για έναν συγγραφέα να αντιμετωπίζει με τρυφερότητα ό,τι δεν γνωρίζει και δεν αναγνωρίζει σε αυτό στοιχεία από τον εαυτό του. Η επιλογή του Χάρη Κόκκινου ήταν στρατηγικής σημασίας, διότι έπρεπε να αντλήσω υλικό από πηγές που δεν βρίσκονταν κοντά στην καθημερινότητα ή στις συνήθειές μου. Μέσω του γραψίματος φώτισα πτυχές του εαυτού μου που μου ήταν άγνωστες πριν την εμπλοκή μου σε αυτό το εσωτερικό ταξίδι αυτογνωσίας».Το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία το ήξερε καλά: «Γενικά μου αρέσει να γράφω για τόπους τους οποίου γνωρίζω και έχει “γράψει” η ατμόσφαιρά τους μέσα μου. Η Πάρος είναι ένα πολύ αγαπημένο μου μέρος, έχω περάσει πολλά καλοκαίρια εκεί και, βέβαια, παρότι είναι ένας πολυπολιτισμικός τουριστικός προορισμός με πολύ ενδιαφέρουσα ανθρωπογεωγραφία τους καλοκαιρινούς μήνες, τον χειμώνα παραμένει απομονωμένη, με όλα τα χαρακτηριστικά της μικρής και κλειστής κοινωνίας». Στην πλοκή του βιβλίου εντάσσεται η παράνομη διακίνηση ελληνικών αρχαιοτήτων από τις Κυκλάδες στην Κεντρική Ευρώπη. «Αυτή η σκέψη πυροδοτήθηκε σε ένα ταξίδι στην Ελβετία, όταν βρέθηκα σε μία γκαλερί και εντόπισα έναν αμφορέα του 5ου αιώνα π.Χ. ο οποίος πωλούνταν κανονικά, σε μια τιμή σχετικά ελκυστική. Συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν και αλλού διαθέσιμα τέτοια αντικείμενα, όχι μόνο ελληνικά αλλά και αιγυπτιακά, και άρχισα να ψάχνω και να ρωτάω για την προέλευσή τους. Μου έδειχναν χαρτιά που έλεγαν, για παράδειγμα ότι το 1842 ένας Βρετανός ευγενής πούλησε την τάδε αρχαιότητα σε ένα γερμανό αριστοκράτη. Πρόκειται για μια το λιγότερο θολή ιστορία, για προϊόντα σκοτεινών αγοραπωλησιών, και μου φάνηκε εξωφρενική η όλη υπόθεση. Πέφτοντας πάνω σε κάποια κυκλαδίτικα ειδώλια έπιασα το νήμα της ιστορίας αντίστροφα και άρχισα να μαθαίνω τι συμβαίνει εδώ και δεκαετίες». Περισσότερες λεπτομέρειες στις σελίδες του βιβλίου.

Διαβάστε παρακάτω τη συνέντευξη που παραχώρησε η Έμη Σίνη και ο Άγγελος Αγγέλου στην Πελιώ Παπαδιά για το Ταλκ, με αφορμή την κυκλοφορία του εικονογραφημένου τους βιβλίου Ένας πραγματικός ιππότης (εικονογράφηση: Πέτρος Μπουλούμπασης).Άγγελε και Έμη, με ένα μήνα καθυστέρηση έρχεται το ραντεβού μας στις σελίδες του Τaλκ. Ας μιλήσουμε, επιτέλους, για το νέο σας βιβλίο, με τίτλο «Ένας πραγματικός ιππότης», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος. Πώς γεννήθηκε στο μυαλό σας η ιδέα για αυτόν το νέο ήρωα;Χαιρόμαστε πολύ που ξεπεράσαμε το πιο δύσκολο κομμάτι της πανδημίας ‒την καραντίνα‒ και η χαρά μας είναι διπλή που μιλάμε, ακόμα και με μια μικρή καθυστέρηση. Θέλαμε από καιρό να γράψουμε ένα βιβλίο που να μιλάει για τα εφόδια ενός σύγχρονου ιππότη, του οποίου το προφίλ στοιχειοθετείται τελικά από τα πιο εσωτερικά και ουσιαστικά του χαρίσματα και όχι από τα εξωτερικά στερεοτυπικά χαρακτηριστικά που συνήθως μας θυμίζει η λέξη «ιππότης». Όλοι μας έχουμε σχηματισμένη στο μυαλό μας την κλασική, τετριμμένη εικόνα ενός ψηλού, δυνατού άνδρα μέσα σε μια μεταλλική και γυαλισμένη πανοπλία. Έτσι τον έχουμε δει στην τηλεόραση, έτσι τον περιγράφουν τα παραμύθια, έτσι φαντάζεται τον εαυτό του και ο ήρωας μας, αν και όσον αφορά τα καθήκοντα του, αυτά ίσως και να μην τα έχει πολυσκεφτεί, τουλάχιστον όχι από την αρχή.Όταν τελικά επιτυγχάνεται η πολυπόθητη μεταμόρφωση, έρχεται η απογοήτευση. Έχουμε, λοιπόν, μια πρώτη αποδόμηση του στερεοτυπικού ιπποτισμού. Πώς καταφέρατε να την πετύχετε μέσα σε δυο σαλόνια, με ελάχιστο κείμενο;Πρόκειται για μία στιγμή στην οποία ένα όνειρο καταρρέει ‒ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν οι αναγνώστες αρχικά, γιατί στην πραγματικότητα έχει επιτευχθεί η πιο σημαντική μεταμόρφωση του ήρωα: η εσωτερική. Απομένει μόνο να κάνει λίγη υπομονή για να καταλάβει ότι το όνειρό του όχι μόνο δε χάθηκε, αλλά γίνεται πραγματικότητα με τον πιο απροσδόκητο τρόπο. Πόσες φορές, ως παιδιά αλλά και ως ενήλικοι, δε σπεύσαμε πρόωρα να απογοητευτούμε γιατί δεν ήμασταν έτοιμοι να αντικρίσουμε την αλήθεια; Όλα αυτά, βέβαια, δεν μπορούν εύκολα να αποτυπωθούν και να εξηγηθούν με λόγια σε ένα βιβλίο για μικρά παιδιά, αλλά μόνο να υπονοηθούν ή να περιγραφούν, σε ένα πιο αφαιρετικό, αλληγορικό επίπεδο. Και σε αυτό το εγχείρημα καταλυτικό ρόλο παίζουν οι εικόνες που αποδόθηκαν εξαιρετικά από τον έμπειρο και ταλαντούχο Πέτρο Μπουλούμπαση.Έπειτα, εμφανίζεται η πριγκίπισσα. Δεν ονοματίζεται, αλλά εικονογραφείται με μια μικρή λεπτομέρεια ως τέτοια. Χρησιμοποιείτε, λοιπόν, άλλο ένα στερεότυπο από τα παραμύθια, αλλά εξ αρχής μεταλλαγμένο και αποδομημένο. Δώστε μας λίγα στοιχεία για το κορίτσι, που άηχα ζητά βοήθεια.Φανταζόμαστε ένα κορίτσι όπου, σε μία παράλληλη ιστορία, κάνει τα πάντα για να γίνει πριγκίπισσα. Με λίγη περισσότερη σοφία, όμως, γιατί ξέρει ότι για να είσαι πριγκίπισσα σήμερα, δε χρειάζεσαι ούτε πλουμιστά φορέματα ούτε διαμαντένια τιάρα. Γι’ αυτόν το λόγο η κορώνα στο κεφάλι της μοιάζει περισσότερο με ένα ισχνό περίγραμμα παρά με πραγματική κορώνα. Ίσως υπάρχει εκεί απλά ως αποκύημα της φαντασίας του μικρού μας ιππότη.Τα αντανακλαστικά του ιππότη είναι ακαριαία, αλλά την… «πατάει». Πώς αντιδρά και τι δείχνει η συμπεριφορά του; Και το κορίτσι; Πώς γοητεύεται από ένα αγόρι που μόνο για ιππότης δε μοιάζει;Το αγόρι είναι πλέον έτοιμο να βοηθήσει όποιον το έχει ανάγκη. Και βρίσκεται σε τέτοια συναισθηματική ένταση που μόλις ακούσει τον κίνδυνο ξεχνάει τα πάντα και τρέχει. Δε σκέφτεται ούτε την κούραση, ούτε τον ιδρώτα, ούτε την εμφάνιση του, αλλά προσηλώνεται στον στόχο. Μόλις όμως τα καταφέρει, ντρέπεται για την εμφάνισή του φοβούμενος ότι το κορίτσι δε θα τον κρίνει γι’ αυτό που είναι αλλά γι’ αυτό που φαίνεται. Ευτυχώς κάνει λάθος. Όσο για το πώς γοητεύτηκε το κορίτσι; Αυτή είναι μία άριστη ερώτηση για να απαντήσουν τα παιδιά που θα διαβάσουν το βιβλίο.Όσα ζωγράφισε ο Πέτρος Μπουλούμπασης συμπληρώνουν αριστοτεχνικά τα όσα γράψατε και το κείμενο συγκροτείται με την αλληλεπίδραση εικόνων και λέξεων. Πώς δουλέψατε για να πετύχετε αυτό το αποτέλεσμα;Έτσι λειτουργούν τα εικονοβιβλία (picturebooks) που αποτελούν ουσιαστικά ένα υβρίδιο δύο τεχνών: της συγγραφής και της εικονογράφησης. Αμφότεροι οι καλλιτέχνες αφήνουν «χώρο» ώστε η τελική αφήγηση να επιτυγχάνεται με την ταυτόχρονη συμβολή των δύο αφηγήσεων: του λόγου και της εικόνας, οι οποίες μπλέκονται αντιστικτικά μεταξύ τους. Εμείς ολοκληρώσαμε το κείμενο και το στείλαμε στον Πέτρο μαζί με κάποιες ελάχιστες οδηγίες για τις πληροφορίες που θα θέλαμε να ενσωματώσει στις εικόνες του ώστε να ολοκληρωθεί το νόημα. Ποτέ δε θα μπορούσαμε, όμως, να φανταστούμε την ποιότητα της δουλειάς, τα πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης και όλες τις λεπτομέρειες που πρόσθεσε τελικά με τόση έμπνευση, μετατρέποντας το κείμενό μας σε ένα όμορφο βιβλίο. Τον ευχαριστούμε πολύ!Κλείνοντας, αν και σήμερα σας φιλοξενούμε ως συγγραφείς, όλοι γνωρίζουν πως κατέχετε μια σπουδαία θέση στο σύγχρονο παιδικό θέαμα, με τις μουσικές και τα θεατρικά σας έργα. Είστε αισιόδοξοι για το μέλλον του ή φοβάστε πως τα πράγματα θα αλλάξουν προς το χειρότερο;Το παιδικό θέατρο δέχτηκε ένα μεγάλο πλήγμα. Οι αίθουσες έκλεισαν κι όταν ανοίξουν ξανά θα δέχονται λιγότερο κοινό. Η αβεβαιότητα και ο φόβος θα βαραίνουν τη λειτουργία τους και θα δυσχεραίνουν την ποιοτική και καλλιτεχνική απόδοση των θεατρικών ομάδων. Δεν μπορείς να είσαι πολύ αισιόδοξος μέσα σ’ ένα τέτοιο τοπίο. Όμως η ομάδα ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ δε χάνει το κουράγιο της. Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να παραμείνουμε κοντά στους μικρούς και μεγάλους φίλους μας, ελπίζοντας ότι σύντομα θα μπορέσουμε να ξαναβρεθούμε ΜΑΖΙ σε μια κατάμεστη θεατρική αίθουσα γεμάτη γέλια και χαρά.

Η πρώτη φάση της ψηφοφορίας των Βραβείων Βιβλίου Public 2020, κατά την οποία οι αναγνώστες ανέδειξαν τα αγαπημένα τους βιβλία ―σε περισσότερες από μία κατηγορίες― ολοκληρώθηκε με 180.168 ψήφους.Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων  Ίκαρος περιλαμβάνονται στις βραχείες λίστες με τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς!Δείτε τις υποψηφιότητές των βιβλίων μας (ανά κατηγορία) μαζί με τους συνδέσμους για κάθε μία από αυτές και ψηφίστε τα ως τα κορυφαία βιβλία της χρονιάς μέχρι την Κυριακή 26 Ιουλίου.Ελληνική σύγχρονη ποίηση:Γιάννης Αντιόχου - Αυτός, ο κάτω ουρανός: https://bit.ly/2NwjThaΕλληνικό non-fiction: Χρήστος Γιανναράς - Για το «νόημα» της πολιτικής: https://bit.ly/31gPf3tΜεταφρασμένο μυθιστόρημα: Kateřina Tučková - Οι θεές της Ζίτκοβα (Μετάφραση: Κώστας Τσίβος): https://bit.ly/2Ntaoj0Ελληνική παιδική λογοτεχνία:Αντώνης Παπαθεοδούλου, Ντανιέλα Σταματιάδη – Αμάλια: https://bit.ly/3fZinAm

Συγχαρητήρια στον Αντώνη Παπαθεοδούλου και την Ντανιέλα Σταματιάδη για το Βραβείο Αναγνώστη 2020 στην κατηγορία Παιδικού βιβλίου με εικονογράφηση, για το βιβλίο τους Αμάλια. Είμαστε πανευτυχείς και υπερήφανοι!Δείτε το απόσπασμα με τη στιγμή της βράβευσης των δύο δημιουργών από την κυρία Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου, ομότιμη καθηγήτρια ΕΚΠΑ. Διαβάστε τη συγκεντρωτική λίστα των βιβλίων που διακρίθηκαν σε κάθε κατηγορία.