Νέα

Όταν ξεκινήσαμε στον Ίκαρο το 2009 να διερευνούμε τον κόσμο των ebooks, ομολογώ πως ήξερα κάποια πολύ βασικά πράγματα και αγνοούσα παντελώς τις τεχνολογίες αλλά και τις προδιαγραφές ενός τέτοιου βιβλίου - αρχείου.Ήταν τότε που ακόμα στην Ελλάδα δεν υπήρχε ούτε η αγορά, αλλά ούτε και η τεχνογνωσία, με ελάχιστες εξαιρέσεις.Τις περισσότερες φορές, οι εκδότες ήταν από πολύ έως πάρα πολύ διστακτικοί να προχωρήσουν στην δημιουργία και διάθεση ebooks ενώ όσοι το τόλμησαν, ήταν συνήθως μετά από την πίεση των διαφόρων μεταπωλητών, που ήλπιζαν έτσι να μπουν στο παιχνίδι από νωρίς, εξασφαλίζοντας έναν μεγάλο κατάλογο ψηφιακών βιβλίων, αλλά και την αναγνώριση του αναγνωστικού κοινού.Οι παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην κάμψη των αντιστάσεων των περισσότερων εκδοτών, ή όσων τέλος πάντως αποφάσισαν να μπουν στο χώρο του ψηφιακού βιβλίου, ήταν δύο: ευκολία και μηδενικό κόστος παραγωγής. Αφού έχεις ένα αρχείο έτοιμο στο πρόγραμμα σελιδοποίησης, γιατί να μην το κάνεις ένα PDF και να το δίνεις από αύριο κιόλας ως ebook; Η αλήθεια είναι, ότι ακουγόταν τόσο εύκολο και απλό, που βγάλαμε κι εμείς μερικά βιβλία δοκιμαστικά, σε PDF. Απ’ όσο γνωρίζω, δεν έχουν πουλήσει ούτε ένα αντίτυπο.Παρατηρώ πως τα περισσότερα ψηφιακά βιβλία που κυκλοφορούν σε μορφή PDF, φέρουν ακριβώς το ίδιο ISBN με την αντίστοιχη έντυπη έκδοση. Μα πόσο λάθος ! Κάθε ISBN είναι ένας μοναδικός σειριακός αριθμός που αναγνωρίζει μια έκδοση. Δεν μπορεί να έχουμε τον ίδιο κωδικό είτε μιλάμε για έντυπο, είτε για ψηφιακό, είτε ακόμα και για διαφορετικές μορφές του ίδιου ψηφιακού βιβλίου (PDF, EPUB, KINDLE). Όσο τα όρια μεταξύ έντυπου και ψηφιακού χάνονται, τόσο πιο σημαντικό θα είναι να είμαστε όσο πιο ακριβείς γίνεται στα λεγόμενα metadata, τα στοιχεία της κάθε έκδοσης. Φανταστείτε ένα ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο που πουλάει έντυπα και ψηφιακά βιβλία μαζί. Μια αναζήτηση με βάση το ISBN θα βγάζει ένα μόνο αποτέλεσμα, αλλά ποιό;Από τότε πέρασε πολύς καιρός, πολύ διάβασμα, ενημέρωση και πειραματισμός. Τα ebooks μας είναι πλέον σε φορμάτ EPUB, και είναι διαθέσιμα από την ιστοσελίδα μας, ηλεκτρονικά καταστήματα, αλλά και το iBookstore της Apple. Οι πωλήσεις είναι ικανοποιητικές, αν και σαφώς αποτελούν ακόμα ένα πολύ μικρό ποσοστό επί του συνόλου.Παρακολουθώ με μεγάλη εντύπωση, πόσοι συνάδελφοι συνεχίζουν να προτιμούν την εύκολη λύση του PDF. Και είναι κρίμα. Γιατί είμαστε σε ένα επάγγελμα το οποίο τα τελευταία δύο χρόνια αλλάζει ριζικά, και θα αλλάξει ακόμα περισσότερο. Ο τρόπος με τον οποίο οι εκδότες δουλεύουμε δεν θα είναι ο ίδιος και αν δεν αλλάξουμε κι εμείς, θα χαθούμε. Πρέπει να εξελιχθούμε, να μάθουμε καινούργια πράγματα, να μάθουμε να δουλεύουμε διαφορετικά. Στο εξωτερικό αυτή η αλλαγή στον τρόπο που δουλεύουν οι παραδοσιακοί εκδότες είναι πιο εμφανής από ποτέ και οι εκδοτικές επιχειρήσεις παίρνουν τα μέτρα τους.Το αναγνωστικό κοινό έχει απαιτήσεις. Ας τις ακούσουμε και ας τις προλάβουμε, πριν μας προλάβουν οι εξελίξεις.

Τα διαθέσιμα ebooks του Ίκαρου, στο iBookstore της Apple, έχουν εμπλουτιστεί από χθες με δύο ακόμα τίτλους, φτάνοντας συνολικά τους 23.Συγκεκριμένα, ανεβάσαμε τις δύο ομιλίες της Κικής Δημουλά που κυκλοφορούν και σε έντυπη μορφή από τις εκδόσεις μας.Ο φιλοπαίγμων μύθος (πρώτη έκδοση τον Δεκέμβριο του 2003), είναι το κείμενο που εκφώνησε η Κική Δημουλά κατά την τελετή υποδοχής της στην ακαδημία Αθηνών στις 11 Νοεμβρίου 2003. Ο Έρανος σκέψεων (πρώτη έκδοση Φεβρουάριος 2009) είναι το κείμενο που εκφώνησε η ποιήτρια στην Αρχαιολογική Εταιρεία στις 26 Ιανουαρίου 2009.Μαζί με το Εκτός Σχεδίου, το οποίο είναι από καιρό διαθέσιμο σε ebook, τα τρία αυτά βιβλία αποτελούν το σύνολο των πεζών της Κικής Δημουλά που κυκλοφορούν αυτήν την στιγμή.Καλή ανάγνωση.

Κάθε χρόνο, ως εκδότες, λαμβάνουμε αμέτρητα αιτήματα για δωρεά βιβλίων σε ακριτικά σχολεία, ιδρύματα, σωφρονιστικά καταστήματα και άλλους φορείς. Θα περίμενε κανείς πως στους περισσότερους από αυτούς τους χώρους, αν όχι σε όλους, θα υπήρχε η μέριμνα ή έστω η πρόβλεψη για την ύπαρξη μιας βιβλιοθήκης, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι εκεί να περνούν δημιουργικά τον χρόνο τους.Δυστυχώς, η δανειστική βιβλιοθήκη στην Ελλάδα δεν έτυχε ποτέ της προσοχής και της σημασίας που έχει στις περισσότερες κοινωνίες του κόσμου, είτε αυτή βρίσκεται μέσα σε ένα πανεπιστήμιο, είτε μία φυλακή. Το κράτος, ως συνήθως, φρόντισε ώστε όσες βιβλιοθήκες δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια με ευρωπαϊκά κονδύλια, να μείνουν χωρίς προσωπικό, με ελλειπή εξοπλισμό και εν τέλει, με πολύ χαμηλή επισκεψιμότητα.Ευτυχώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ή ξεχωριστές προσωπικότητες που βρέθηκαν στις κατάλληλες θέσεις, υπάρχουν σήμερα βιβλιοθήκες που ξεχωρίζουν και παρέχουν στους επισκέπτες τους εξαιρετικές υπηρεσίες, ενώ ταυτόχρονα συσπειρώνουν τον κόσμο γύρω από το βιβλίο, τον πολιτισμό αλλά και άλλες δραστηριότητες. Τέτοια παραδείγματα είναι η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας, η βιβλιοθήκη Λιβαδειάς, η βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη, στον Πειραιά.Ως εκδότες, αλλά και ως επιχείρηση, έχουμε πάντα την κοινωνική ευθύνη αρκετά ψηλά στις προτεραιότητες μας. Προσπαθούμε όποτε μπορούμε να ανταποκριθούμε, αλλά όπως θα ξέρει οποιοσδήποτε επιχειρηματίας έχει προσπαθήσει να προσφέρει αγαθά μέσω δωρεάς, η ελληνική γραφειοκρατία και η φορολογική νομοθεσία, λειτουργούν αποτρεπτικά.Μέσα στην χρονιά που μας πέρασε, είχαμε την χαρά να συνεισφέρουμε στη δημιουργία δανειστικών βιβλιοθηκών, προσφέροντας βιβλία σε ιδρύματα και φορείς που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Μεταξύ αυτών, τον Οκτώβριο, στο πλαίσιο της βραδιάς Book Night που διοργάνωσαν τα βιβλιοπωλεία Public και το Public Book Friends, συνεισφέραμε δωρίζοντας βιβλία για την βιβλιοθήκη των Γυναικείων Φυλακών Ελαιώνα, ενώ συνολικά συγκεντρώθηκαν πάνω από 18.000 βιβλία, με την βοήθεια εκδοτών αλλά και των επισκεπτών της εκδήλωσης. Μέσα στον Δεκέμβριο, μετά από αντίστοιχη πρωτοβουλία της εκπομπής Πρωινή Ενημέρωση της ΝΕΤ, συγκεντρώσαμε και πάλι βιβλία, αυτή τη φορά για την συγκρότηση βιβλιοθήκης στην μονάδα ΚΕΘΕΑ των Ανδρικών Φυλακών Κορυδαλλού. Τέλος, δωρίσαμε βιβλία στα Παιδικά Χωριά SOS, μέσω του Συνδέσμου Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση.Καλές γιορτές και καλή χρονιά!

Προσχέδιο της Έρσης Σπαθοπούλου, για την εικονογράφηση της ΔροσοσταλίδαςΟ Αντώνης εργάζεται στον Ίκαρο από το καλοκαίρι του 2000. Όταν ξεκίνησε, ως συνεργάτης για εξωτερικές εργασίες, δεν είχε καμία προηγούμενη εμπειρία στον εκδοτικό χώρο, η αυτόν του βιβλίου γενικότερα. Έντεκα χρόνια αργότερα, ο Αντώνης είναι ο πολυτιμότερος άνθρωπος του Ίκαρου. Εκτός από το ότι εφοδιάζει με βιβλία καθημερινά όλα τα βιβλιοπωλεία του κέντρου της Αθήνας, ο Αντώνης έχει εξελιχθεί στον άνθρωπο για όλες τις δουλειές, με την καλή έννοια πάντα. Ξέρει τον κατάλογο του Ίκαρου απ' έξω, γνωρίζει κάθε σπιθαμή της αποθήκης και τι αυτή περιέχει, κάνει εισπράξεις, τρέχει όλη μέρα σε τυπογραφεία, βιβλιοδέτες, ατελιέ. Ακόμη, έχει ένα κρυφό ταλέντο για τυπογραφικές διορθώσεις μιας και πολύ συχνά είναι ο μόνος που "πιάνει" ορθογραφικά ή τυπογραφικά λάθη σε κείμενα και μακέτες έτοιμες για το τυπογραφείο - δεν είναι λίγες οι φορές που έχει βρει λάθη και μετά το τυπογραφείο...Όταν πριν λίγο καιρό μας έδωσε με μεγάλη δυσκολία, να διαβάσουμε δύο παιδικά παραμύθια που είχε γράψει για να του πούμε την γνώμη μας, κατά κάποιο τρόπο, συνέβη κάτι "μαγικό". Εδώ και αρκετό καιρό, συζητούσαμε στον Ίκαρο να ξεκινήσουμε μια σειρά παιδικών βιβλίων, αλλά δεν ξέραμε από που να αρχίσουμε. Ήταν από αυτές τις σκέψεις που τις γυροφέρνεις συνέχεια, τις συζητάς, τις αφήνεις στην άκρη γιατί υπάρχει πάντα κάτι άλλο που τρέχει και απαιτεί την προσοχή σου.Η Δροσοσταλίδα, του Αντώνη, με εικονογράφηση της Έρσης Σπαθοπούλου, θα κυκλοφορήσει την Άνοιξη του 2012 από τον Ίκαρο.Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μικρή ψιχάλα. Μια τοοοσο δα μικρή δροσοσταλίδα. Δεν είχε ηλικία γιατί  έτσι κι αλλιώς οι δροσοσταλίδες δεν έχουν ηλικία, είναι αιώνιες!Σπίτι μου είναι τα σύννεφα, τα ποταμιά, οι λίμνες, η θάλασσα, έλεγε και ξανάλεγε με περηφάνια χορεύοντας πάνω σ' ένα μικρό κατάλευκο σύννεφο.Κάποια μέρα την είδε ένας αετός καθώς περνούσε από κει, να χορεύει χαρούμενη και της χαμογέλασε.Η δροσοσταλίδα σταμάτησε το χορό της και πλησιάζοντας στην άκρη του σύννεφου τον ρώτησε διστακτικά.-Μήπως ξέρεις τ όνομά μου?-Όχι, απάντησε ο αετός και μ’ ένα δυνατό τίναγμα των φτερών του απομακρύνθηκε συνεχίζοντας  την πορεία του στον ουρανό.Μετά από λίγο φύσηξε ένας δυνατός άνεμος και πήρε το σύννεφο μακριά, στέλνοντας το στη χώρα της Βροχής.Μόλις έφτασαν εκεί η δροσοσταλίδα είδε τις αδελφές της να αφήνουν τα χέρια τους από το σύννεφο και να πέφτουν με γέλια και φωνές προς τη γη.Μια και δυο έκανε κι αυτή το ίδιο. Άφησε τα χέρια της από το σύννεφο κι άρχισε να πέφτει, να πέφτει, να πέφτει...ώσπου ανταμώθηκε με το ποτάμι.Περισσότερα για τα παιδικά βιβλία του Ίκαρου, σε κάποια επόμενη ανάρτηση!