Νέα

Η Ευτυχία Γιαννάκη, συγγραφέας του νέου αστυνομικού μυθιστορήματος Στο πίσω κάθισμα, που θα κυκλοφορήσει τον Ιούνιο από τις εκδόσεις Ίκαρος, μάς συστήνεται με ένα κείμενο γεμάτο σκέψεις πάνω στη συγγραφή της αστυνομικής λογοτεχνίας. Περιγράφει την δική της σχέση με το γράψιμο και καταθέτει την άποψή της για την επιρροή της εξέλιξης της δυτικής κοινωνίας στην άνθιση αυτού του ιδιαίτερου λογοτεχνικού είδους.Νομίζω ήμουν είκοσι χρονών όταν μετά από ένα ατύχημα συνειδητοποίησα ότι όλα τα όργανά μου είναι φθαρτά. Μέχρι τότε δεν είχα καμιά φυσική αίσθηση του εαυτού μου. Όταν εξομολογήθηκα πόσο με αναστάτωνε αυτή η διαπίστωση σε μια νοσοκόμα που μου έπιανε κουβέντα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου, εκείνη με καθησύχασε ότι γενικά δεν υπάρχει τίποτε σε μένα που να μην είναι θνητό και μου έφερε πολλά παραδείγματα από ασθενείς γύρω μου που ετοιμάζονταν να αποδείξουν το θνητό του πράγματος, όσο εγώ ήμουν προσωρινά ασφαλής.Έκτοτε γράφω γιατί ανάμεσα στα ελάχιστα πράγματα για τα οποία είμαι ικανή, η γραφή λειτουργεί πάντα σαν εκείνη την καθησυχαστική νοσοκόμα που μου υπενθυμίζει τα λόγια του Ε.Α. Πόε, ότι ο φόβος και ιδιαίτερα ο φόβος του θανάτου είναι ένα συναίσθημα που αρέσει στους ανθρώπους να το νιώθουν, όταν είναι σίγουροι ότι βρίσκονται σε ασφάλεια.Την στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές δίπλα μου κάθεται μια κυρία που απολαμβάνει μια κρύα σοκολάτα. Ζήτησε μάλιστα κι έναν κορμό σοκολάτας που τον παιδεύει εδώ και ώρα. Σοκολάτα με σοκολάτα, λοιπόν. Πριν λίγο κάθισε ανάμεσά μας μια παρέα που μιλούσε για ένα έγκλημα, για ένα αυτοκίνητο που παρέσυρε, σκότωσε και εγκατέλειψε κάποιον γνωστό τους που οδηγούσε μηχανή. Η παρέα, παρά τη θλιβερή αφήγηση, παρήγγειλε καφέδες και η κυρία που τα άκουσε όλα δεν αισθάνθηκε να μειώνεται η απόλαυση μιας μεγάλης μπουκιάς κορμού που καταβρόχθισε μόλις ολοκληρώθηκε η εξιστόρηση των γεγονότων.Τι θέλω να πω; Μια αστυνομική ιστορία είναι ακριβώς αυτή η αφήγηση μέσα στην καθημερινότητά μας, ένας καθρέφτης που αντανακλά όσα αποφεύγουμε να δούμε λίγο πριν να στραφούμε και πάλι στις ευχάριστες συνήθειές μας. Πολλοί αναρωτιούνται αν μια τέτοια αφήγηση έχει κάποιο ειδικό βάρος. Συντάσσομαι σε όσους πιστεύουν ότι αυτή η αφήγηση έχει αξία, ιδιαίτερα όπως έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια καθρεφτίζοντας τις κοινωνικές, και τις ψυχολογικές προεκτάσεις της εκάστοτε ιστορίας.Η αρχαιότητα ζούσε με την ελπίδα της αναίρεσης του πόνου και του θανάτου, με τον Επίκουρο να φτάνει να πει ότι ο θάνατος δεν υφίσταται για μας. Ο χριστιανισμός πορεύτηκε με τον εκθειασμό του και ο δυτικός κόσμος τις τελευταίες δεκαετίες με την άρνησή του. Στην Ευρώπη στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα καλλιεργήθηκε η ευφορία και η υπέρμετρη αισιοδοξία μέσα από εικόνες που εξαφάνισαν τη δημόσια έκφραση του πόνου και πολύ περισσότερο του θανάτου. Αν δε υπήρχαν οι πρόσφατες αναταράξεις στην οικονομία και η τρομοκρατία, είναι βέβαιο ότι θα μιλούσαμε κυρίως για τον καιρό.Δεν είναι τυχαία λοιπόν, η άνθηση της αστυνομικής λογοτεχνίας και προσφάτως των αστυνομικών σειρών και ταινιών, ιδιαίτερα σε χώρες όπου κυριάρχησε επί μακρόν η ευφορία. Προκύπτει από την ανάγκη να πέσει το μάτι μας σε αυτό που αποκρύπτεται.Το παρελθόν, το κοινό μυστικό, η συγκάλυψη, η βία που φέρνει κύκλους, η επιπολαιότητα, η απλότητα των καθημερινών πραγμάτων, ακόμη και το χιούμορ μπροστά στο αποτρόπαιο, η τεράστια μπουκιά του κορμού σοκολάτας μετά από μια οδυνηρή αφήγηση, οι κάτοικοι της πόλης, οι κουβέντες τους και η Αθήνα ως η μικρογραφία της πλαστής ευφορίας κάποιων ετών και μιας συνακόλουθης ηχηρής πτώσης, είναι θέματα που με απασχολούν στο πρώτο μου αστυνομικό μυθιστόρημα.Τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές συνειδητοποιώ ότι όταν συνέβη το ατύχημα με το οποίο ξεκίνησα, καθόμουν στο πίσω κάθισμα. Ίσως αν δεν είχε συμβεί να μην υπήρχε αυτή η ιστορία. Έκτοτε, μ’ αρέσει να δημιουργώ συνθήκες φόβου για να μη φοβάμαι, αυτή είναι η ηδονή του αστυνομικού μυθιστορήματος. Κι αυτή η ηδονή είναι ίδια τόσο όταν το γράφεις, όσο και όταν το διαβάζεις.Σύντομο βιογραφικό:Η Ευτυχία Γιαννάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε πληροφορική, μουσική τεχνολογία και επικοινωνία και εργάστηκε για αρκετά χρόνια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο παρελθόν εκδόθηκε με ψευδώνυμο ένα ακόμη μυθιστόρημά της με τον τίτλο Χάρντκορ που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο. Περισσότερα για την ίδια μπορείτε να δείτε στο www.giannaki.com 

Υπάρχουν τόσα πολλά βιβλία και μελέτες που έχουν γραφτεί για τον θρύλο της παγκόσμιας λογοτεχνίας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, που η ζωή του έχει μεταβληθεί σε πολλαπλές ζωές επί χάρτου.Το όνομά του έχει συνδεθεί με τα πλέον κλασικά μυθιστορήματα Εκατό χρόνια μοναξιά, αλλά και το Έρωτας στα χρόνια της χολέρας, όπως επίσης και με τον Μαγικό Ρεαλισμό, να ορίζεται ως ένα λογοτεχνικό είδος που καθιέρωσε ο ίδιος.Το ΓΚΑΜΠΟ: Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αναμνήσεις μιας μαγικής ζωής είναι το πρώτο graphic novel για τη ζωή του δημοφιλούς Κολομβιανού συγγραφέα και μόλις κυκλοφόρησε σε μετάφραση της Κλαίτης Σωτηριάδου, που έχει μεταφράσει και το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Μάρκες στα ελληνικά. Οι φανατικοί αναγνώστες του, θα μπορέσουν σε αυτό να προσεγγίσουν πτυχές της ζωής του που μέχρι σήμερα δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστές στο ευρύ κοινό όπως οι δυσκολίες που αντιμετώπισε πριν την καθιέρωσή του, αλλά και το πώς χειρίστηκε την έμπνευσή του.Ο Γκάμπο —όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι και οι θαυμαστές του— γεννήθηκε στην Αρακατάκα, ένα χωριό 160 χλμ. ανατολικά της Καρταχένα της Κολομβίας, στις 6 Μαρτίου του 1927. Από την παιδική του ηλικία στο χωριό αυτό άντλησε έμπνευση για το σύνολο του λογοτεχνικού του έργου. Το Μακόντο, το διάσημο φανταστικό χωριό όπου εκτυλίσσεται η υπόθεση του μυθιστορήματός του Εκατό χρόνια μοναξιά, παραπέμπει στην Αρακατάκα.Ο Luis Harss στο βιβλίο του Los Nuestros (Οι δικοί μας), παρουσιάζοντας τη γέννηση του κινήματος που έγινε γνωστό ως «Λατινοαμερικανικό Μπουμ», περιγράφει τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ως «έναν άνθρωπο που μπορεί να ναυαγήσει χωρίς να πνιγεί».Αυτό το βιβλίο θέλει να φέρει τον αναγνώστη πιο κοντά στη ζωή και το έργο του Γκαρσία Μάρκες με τη μορφή ενός μυθιστορήματος με εικόνες και να παρακολουθήσει την εποποιία που μετέτρεψε τον νεαρό από την Αρακατάκα σε μύθο της λογοτεχνίας.Για τη δημιουργία του βιβλίου συνεργάστηκαν τέσσερις σημαντικοί συντελεστές: Ο Óscar Pantoja (σεναριογράφος και συγγραφέας), ο Miguel Bustos (εικονογράφος και κομίστας), ο Felipe Camargo Rojas (πτυχιούχος εικαστικών τεχνών του πανεπιστημίου Javeriana της Μπογκοτά) και η Tatiana Córdoba (εικαστική καλλιτέχνης της Μπογκοτά).Ξεκινήστε ήδη να διαβάζετε ένα πρώτο απόσπασμα του βιβλίου εδώ.

Το βράδυ της Τρίτης 24 Μαΐου στο θέατρο Παλλάς, στο κέντρο της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε μία από τις πιο ξεχωριστές εκδηλώσεις που αφορούν τον κόσμο του βιβλίου, αυτή των ετήσιων βραβείων βιβλίου Public.Το Απέναντι, το εικονογραφημένο βιβλίο των Θοδωρή Παπαϊωάννου και Ίριδας Σαμαρτζή απέσπασε ένα από τα δύο ειδικά βραβεία Βιβλιοπωλείων Public! Για το βραβείο αυτό ψηφίζουν οι πωλητές των καταστημάτων Public ανάμεσα σε όλα τα βιβλία που ανήκουν στην κατηγορία Παιδικό Βιβλίο.Ο Ίκαρος μπήκε στον χώρο του παιδικού βιβλίου το 2012. Έτσι, το να έχουμε ήδη κατακτήσει την καρδιά των βιβλιοπωλών που έρχονται σε επαφή καθημερινά με αμέτρητα βιβλία μας δίνει μεγάλη χαρά.Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε πολύ τον Θοδωρή Παπαϊωάννου για την γλυκιά ιστορία του Μέλιου, του σκαθαριού που έχει αγαπηθεί τόσο από τους αναγνώστες, καθώς επίσης, την Ίριδα Σαμαρτζή για την καταπληκτική εικονογράφησή του, αλλά και τον Ορέστη Παπαϊωάννου για την πρωτότυπη μουσική του βιβλίου που συνοδεύει την έκδοση. Τη βραδιά παρουσίασε ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, και η Καμεράτα – Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου την πλαισίωσε μουσικά με αναπάντεχες διασκευές δημοφιλών κομματιών.Στο διαγωνιστικό κομμάτι των βραβείων συμμετείχαν συνολικά 150 εκδοτικοί οίκοι, 1.300 συγγραφείς και 2.000 τίτλοι βιβλίων, από τα οποία βραβεύτηκαν συνολικά 14 βιβλία.Ανανεώνουμε το αναγνωστικό ραντεβού μας για την επόμενη χρονιά!

Οι κριτικές επιτροπές του λογοτεχνικού περιοδικού ο Αναγνώστης ανακοίνωσαν, σήμερα 17 Μαΐου, τα υποψήφια βιβλία για τα Λογοτεχνικά Βραβεία του περιοδικού, η βράβευση των οποίων θα γίνει τη Δευτέρα 13 Ιουνίου στο Μουσείο Μπενάκη.Με μεγάλη χαρά είδαμε δύο βιβλία μας να συμπεριλαμβάνονται στις υποψηφιότητες σε δύο από τις συνολικά δέκα κατηγορίες βράβευσης:Το μυθιστόρημα του Δημήτρη Νόλλα Μάρμαρα στη μέση, το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Δύσκολοι καιροί (κατηγορία: Μυθιστόρημα), και το παιδικό βιβλίο του Αλέξη Κυριτσόπουλου Πηγαινέλα στα σύννεφα- ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη κατηγορία:Παιδικό βιβλίο με εικονογράφηση)!Μάθετε περισσότερα για τα βραβεία του Αναγνώστη, αλλά και τη συγκεντρωτική λίστα των υποψήφιων βιβλίων και δημιουργών από εδώ.