Νέα

To graphic novel Δημοκρατία, των Αλέκου Παπαδάτου, Αβραάμ Κάουα και Annie Di Donna, επελέγη να συμπεριληφθεί στην διεθνή λίστα των White Ravens για το 2016, στην κατηγορία διεθνούς παιδικού-νεανικού βιβλίου!Στο σκεπτικό της επιτροπής αναφέρονται τα εξής: «Tο γεμάτο αγωνία, πρωτοποριακό graphic novel προσφέρει μία ιστορική- λογοτεχνική ανασκόπηση στην δύσκολη πορεία της Δημοκρατίας από την γέννησή της στην Αρχαία Ελλάδα, μέσα από τα μάτια του Λέανδρου, ενός άγνωστου εκείνη την εποχή Αθηναίου. Οι βαθιά ανθρώπινοι χαρακτήρες λειτουργούν μέσα στην πυκνή πλοκή που είναι γεμάτη με αναφορές στο παρόν. Η αλληλεπίδραση του κειμένου με τις εικόνες σαγηνεύει τον αναγνώστη. Η ενδελεχής έρευνα που έχει γίνει για την συγγραφή του βιβλίου καθώς το πλούσιο λεξιλόγιο λειτουργούν υποστηρικτικά καθώς ο αναγνώστης διερευνά τα ιστορικά γεγονότα.»Η σημαντική αυτή διάκριση απονέμεται κάθε χρόνο από τη Διεθνή Παιδική Βιβλιοθήκη του Μονάχου, τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη νεανική βιβλιοθήκη στον κόσμο, σε βιβλία που αξίζουν διεθνούς προσοχής λόγω των παγκόσμιων θεμάτων που πραγματεύονται ή λόγω της εξαιρετικής και πρωτοπόρου εικαστικής και λογοτεχνικής προσέγγισής τους.Η επιλογή των βιβλίων γίνεται κάθε χρονιά από ειδήμονες του χώρου της παιδικής λογοτεχνίας ―προσωπικό της βιβλιοθήκης, αλλά και εξωτερικούς συμβούλους―, οι οποίοι διαβάζουν τα βιβλία της έκθεσης στην πρωτότυπη γλώσσα έκδοσης.Αυτήν τη χρονιά ο κατάλογος White Ravens περιλαμβάνει 200 τίτλους βιβλίων, σε 42 γλώσσες, από 60 χώρες. Από τις 18 Οκτωβρίου 2016 οι 200 κριτικές των βιβλίων που συμπεριλήφθηκαν στον φετινό κατάλογο είναι διαθέσιμες στο website της Διεθνούς Νεανικής Βιβλιοθήκης [www.ijb.de], ενώ ο έντυπος κατάλογος θα κυκλοφορήσει στις 20 Οκτωβρίου, στην φετινή Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης. Η Δημοκρατία τιμήθηκε επίσης με τα:Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού βιβλίου - ΙΒΒΥ 2016 στην κατηγορία «Βραβείο σε συγγραφέα εφηβικού - νεανικού βιβλίου, για εφήβους και νέους», &Βραβεία «Καλύτερου Σεναρίου» και «Καλύτερου Κόμικ by Wacom» στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς 2016. Με την διάκριση White Ravens έχουν τιμηθεί επίσης τα βιβλία Καράβια που ταξίδεψαν τη φαντασία (Μαρία Αγγελίδου και Αντώνης Παπαθεοδούλου) το 2015, και Λίγο ακόμα... ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη (Αλέξης Κυριτσόπουλος) το 2013.

Ο Θοδωρής Παπαϊωάννου, συγγραφέας των παραμυθιών Ανάποδα και Απέναντι, μίλησε σε α΄ πρόσωπο στο diastixo.gr για τα πρώτα βήματά του στη συγγραφή.Αναδημοσιεύεται εδώ το κείμενό του:Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, βρίσκομαι σ’ ένα σχολείο. Μαθητής, φοιτητής, δάσκαλος. Περικυκλωμένος από μολύβια, γόμες, στυλό, τετράδια, βιβλία και σημειωματάρια. Ε, δεν θέλει και τίποτε άλλο για να αρχίσει να γράφει κανείς. Γράφω από παιδί. Από ραβασάκια μέχρι ιστορίες, διηγήματα, θεατρικά και ποιήματα. Παραμύθια άρχισα να γράφω μεγάλος. Όταν ήμουν μικρός, μου τα διάβαζαν ή μου τα αφηγούνταν. Αργότερα, τα διάβαζα μόνος μου. Ποτέ δεν ήθελα να τελειώσει το σχολείο. Δεν ξέρω γιατί. Μου άρεσε που σταματούσε για τις διακοπές, αλλά πάντα ήθελα να ξαναρχίσει. Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να συνεχιστεί το σχολείο ήταν να περάσω «Απέναντι», κι από μαθητής να γίνω δάσκαλος. «Ανάποδα» πράγματα δηλαδή. Νομίζω πως τελικά δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα, γιατί τις περισσότερες φορές που μπαίνω στην τάξη κάθομαι σε θρανίο. Νιώθω καλύτερα στο θρανίο με τα παιδιά τριγύρω. Αχ, τα παιδιά. Χωρίς αυτά, μάλλον δεν θα έγραφα. Μάζευω τις προτάσεις και τις λέξεις τους σε χαρτάκια, σε ημερολόγια, στην παλάμη μου... Οι κουβέντες τους είναι τις περισσότερες φορές αφορμή για να αρχίσει μια ιστορία ή ένα παραμύθι. Πολύ θέλει;Όταν πίστεψα πια πως οι ιστορίες μου θα μπορούσαν να διαβαστούν από περισσότερα παιδιά, άρχισα να χτυπώ τις πόρτες των εκδοτικών οίκων. Τις χτυπούσα με μεγάλους ταχυδρομικούς φακέλους χρώματος μουσταρδί, μα αυτές δεν άνοιγαν. Θυμήθηκα έτσι πως πρέπει να έχω υπομονή. (Το ‘χα πάθει και με τη μουσική, μαθαίνοντας κιθάρα.) Γιατί εγώ υπομονή δεν είχα, ήθελα όλα να γίνονται αμέσως. Στο πι και φι, που λέμε. Κάποια στιγμή βρέθηκε ένας άνθρωπος –αυτό που λέμε «χορηγός»– κι έτσι εκδόθηκε σε περιορισμένα αντίτυπα το πρώτο μου βιβλίο με δυο θεατρικά έργα για παιδιά. Ασπρόμαυρο ήτανε, αλλά δεν μ’ ένοιαζε καθόλου. Συνέχισα να στέλνω τους μουσταρδί φακέλους μπας κι ανοίξει καμιά πόρτα. Η άσκηση υπομονής συνεχιζότανε. «Ωραίο μάθημα, δεν λέω, αλλά πόσο θα κρατήσει;», αναρωτιόμουν. Τελικά αποφάσισα να φτιάξω κι εγώ έναν φάκελο με όλες τις απαντήσεις από τις κλειστές πόρτες. Όλες έλεγαν περίπου το ίδιο. «Φχαριστούμε, πολύ ωραίο, αλλά δεν θα πάρουμε διότι...». Ο φάκελος όσο πήγαινε γινότανε και πιο χοντρός. Έπειτα από μερικά χρόνια, ένας φάκελος τα κατάφερε, η πόρτα άνοιξε κι έγινε το βιβλίο! Με τα χρώματά του, με τα τραγούδια του, με τα όλα του. Μεγάλη χαρά! Αυτή η αναμονή, με τις αναποδιές της, γέννησε το Ανάποδα, που είναι και το πρώτο μου βιβλίο που βραβεύτηκε από τον Κύκλο του Παιδικού Βιβλίου το 2015.Με τα χρώματα της Ίριδας να στολίζουν τη φύση και τον Μέλιο το σκαθάρι, ήταν πια φανερό πως μετά την υπομονή και την επιμονή το ταξίδι άλλαζε ρότα. Ήρθε την επόμενη χρονιά και το Απέναντι με τα τραγούδια του, πήρε το βραβείο βιβλιοπωλών από το Public και μπήκε κι αυτό στο καράβι. Ε, μετά ήρθαν κι άλλα παραμύθια, ένα εφηβικό μυθιστόρημα, άλλα είναι στο δρόμο, άλλα είναι στα χαρτιά κι άλλα στο μυαλό. Νιώθω τυχερός γιατί έχω πολύτιμους συνταξιδιώτες: Ο Βίκτωρας, η Σοφία, ο Κώστας, η Λήδα, η Ίριδα, η Μαριλένα, η Ρούλα, η Βίκυ, η Χριστίνα, η Μυρτώ και φυσικά ο γιος μου ο Ορέστης που γράφει τη μουσική για τα τραγούδια των παραμυθιών.Όταν παρουσιάζω ή αφηγούμαι κάποιο παραμύθι κι είμαι ανάμεσα σε παιδιά, νιώθω πως μόνο αυτό ήθελα να κάνω από πάντα. Να είμαι ανάμεσα σε παιδιά. Μου αρέσει που λένε την αλήθεια χωρίς δεύτερη σκέψη, που είναι αυθόρμητα. Που γελάνε με την ψυχή τους όταν κάτι τους φαίνεται πραγματικά αστείο. Το να σε αφήνουν τα παιδιά να μοιραστείς μαζί τους μια ιστορία σου, είναι πραγματικά μεγάλη τιμή. Όταν τους αρέσει κιόλας και περνάνε καλά, είναι μαγεία.Όταν ξεκίνησα να γράφω, έλεγα πως έστω κι ένα παιδί να αποκοιμηθεί διαβάζοντας μια ιστορία μου, εγώ θα νιώθω ευτυχισμένος. Τώρα που είμαι σίγουρος πως αυτό έχει γίνει, μπορώ να πω πως είμαι. Όταν με ρωτάνε κάποιοι φίλοι «Μα πώς τα σκέφτεσαι; Πού τα βρίσκεις;» και κάτι τέτοια, τους απαντώ: Παντού. Στα δέντρα, στα φυτά, σε μια βόλτα στο βουνό, στα γέλια των παιδιών, σε μια φωτογραφία, σ’ ένα ταξίδι... Προσπαθώ να κοιτάζω γύρω μου τον κόσμο, σαν να τον βλέπω κάθε φορά για πρώτη φορά.

Με δύο κορυφαία διεθνή βραβεία τιμήθηκε πρόσφατα ο καθηγητής και συγγραφέας, Χαρίδημος Κ. Τσούκας.Στις 8 Ιουλίου 2016, αναγορεύθηκε ως το 18ο επίτιμο μέλος του European Group of Organization Studies (EGOS) για το 2016.Η βράβευση από το EGOS πραγματοποιήθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας κατά τη διάρκεια του 32ου συνεδρίου της διεθνούς επιστημονικής ένωσης. Κάθε χρόνο, το EGOS ―η μεγαλύτερη επιστημονική ένωση οργανωτικών και διοικητικών σπουδών στην Ευρώπη― βραβεύει έναν επιστήμονα με την ιδιότητα του Επιτίμου Μέλους για το έργο του και τη συμβολή του στην ανάπτυξη του οικείου επιστημονικού πεδίου.Στην προσφώνησή της για την βράβευση του τιμώμενου Καθηγητή Τσούκα, η Καθηγήτρια Ann Langley σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Η προσήλωση του Χαρίδημου Κ. Τσούκα στην έρευνα και τη γνώση, η σοφία του και οι επαγγελματικές του αρετές υπερακοντίζουν τα κριτήρια του Συμβουλίου του EGOS. Ο κ. Τσούκας δεν είναι μόνο ένας εξαίρετος ερευνητής, ένα αφοσιωμένο μέλος του EGOS, αλλά κι ένας σημαντικός ακαδημαϊκός entrepreneur, ένας εμπνευσμένος δάσκαλος και ένας υπεύθυνος πολίτης που ενδιαφέρεται για τα κοινά. Ο Χαρίδημος είναι ένας πρωτότυπος στοχαστής με σημαντική και επιδραστική συνεισφορά στις οργανωσιακές σπουδές και στην κοινότητα του EGOS. Είμαστε περήφανοι να τον αναγορεύσουμε ως το Επίτιμο Μέλος για το 2016».Στις 8 Αυγούστου 2016 του απονεμήθηκε το Διεθνές Βραβείο Πρωτοποριακού Έργου Τζόαν Μάρτιν (Joanne Martin Trailblazer Award), από το Τμήμα Θεωρίας Οργάνωσης και Διοίκησης (Organization and Management Theory Division) της Αμερικανικής Ακαδημίας Διοίκησης (American Academy of Management).H Αμερικανική Ακαδημία Διοίκησης είναι η πλέον έγκυρη και πολυπληθής επιστημονική ένωση για τη μελέτη θεμάτων διοίκησης στον κόσμο. Το βραβείο απονεμήθηκε στο ετήσιο συνέδριό της στο Άναχαϊμ της Καλιφόρνια.Ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας είναι καθηγητής στην Έδρα Στρατηγικής Διοίκησης Columbia Ship Management, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Δημόσιας Διοίκησης, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, πρώην Κοσμήτορας της Σχολής Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης.Από τον Ίκαρο έχει εκδοθεί το βιβλίο του Η τραγωδία των κοινών: Πολιτική φαυλότητα, απαξίωση θεσμών και χρεοκοπία. Στο βιβλίο αυτό ανθολογούνται κείμενα από την πολιτική αρθρογραφία του συγγραφέα των ετών 2007-2014, πλαισιωμένα από μια εκτεταμένη εισαγωγή. Η τραγωδία των κοινών συνιστά, ουσιαστικά, ένα χρονολόγιο του κατήφορου προς τη χρεοκοπία, μία αναδρομή στις πολιτικές-θεσμικές διαδικασίες και αποφάσεις που παρήγαγαν τη γενικευμένη κατάρρευση της χώρας. Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο μπορείτε να βρείτε εδώ.Περισσότερες πληροφορίες για τον Χαρίδημο Κ. Τσούκα, μπορείτε να διαβάσετε στον ιστότοπό του: www.htsoukas.com 

Σαν σήμερα στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971, έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Σεφέρης, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές. Κατά την κηδεία του ποιητή, το ανθρώπινο ποτάμι που δημιουργήθηκε για να τον τιμήσει, εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες αντιδικτατορικές πορείες που έχουν πραγματοποιηθεί.Ο Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 29 Φεβρουαρίου του 1900. Άρχισε να γράφει τους πρώτους στίχους του, το 1914, όταν μαζί με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετανάστευσε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του.Έζησε επίσης στο Παρίσι και στο Λονδίνο και στη συνέχεια λόγω της διπλωματικής του καριέρας άλλαζε συνεχώς τόπο διαμονής: Κορυτσά, Αλεξάνδρεια, Νότια Αφρική, Άγκυρα, Λίβανος, ήταν κάποιοι από τους τόπους αυτούς.Από τις μεγαλύτερες στιγμές της ελληνικής λογοτεχνίας αποτελεί αδιαμφισβήτητα η βράβευσή του με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας από τη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία των Επιστημών το 1963. Η ανακοίνωση της βράβευσης έγινε στις 24 Οκτωβρίου ενώ η επίσημη απονομή στις 10 Δεκεμβρίου στη Στοκχόλμη.«Ο Γιώργος Σεφέρης έθεσε τη βάση για την ελεύθερη ποίηση», θα πει γι' αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης. Η σχέση του Γιώργου Σεφέρη με τον Νίκο Καρύδη, ιδρυτή του Ίκαρου υπήρξε στενή. Το 1945 εκδίδεται το Ημερολόγιο καταστρώματος β΄. Η έκδοση αυτή σε 313 αριθμημένα αντίτυπα, είναι η απαρχή μιας συνεργασίας που συνεχίζεται επί πενήντα χρόνια. Το ποιητικό, δοκιμιακό και μεταφραστικό έργο του ποιητή κυκλοφορεί και ανατυπώνεται ανελλιπώς όλα αυτά τα χρόνια. Ο τρόπος σκέψης και έκφρασης του Γιώργου Σεφέρη εξακολουθεί σήμερα να είναι εξαιρετικά επίκαιρος και να μνημονεύεται από νεαρούς και μεγαλύτερους αναγνώστες. To ποίημα του Γιώργου Σεφέρη Ερωτικός Λόγος Γ: Ω σκοτεινό ανατρίχιασμα στη ρίζα και στα φύλλα!Πρόβαλε ανάστημα άγρυπνο στο πλήθος της σιωπήςσήκωσε το κεφάλι σου από τα χέρια τα καμπύλατο θέλημά σου να γενεί και να μου ξαναπείς τα λόγια που άγγιζαν και σμίγαν το αίμα σαν αγκάληκι ας γείρει ο πόθος σου βαθύς σαν ίσκιος καρυδιάςκαι να μας πλημμυράει με των μαλλιών σου τη σπατάληαπό το χνούδι του φιλιού στα φύλλα της καρδιάς. Χαμήλωναν τα μάτια σου κι είχες το χαμογέλιοπου ανιστορούσαν ταπεινά ζωγράφοι αλλοτινοί.Λησμονημένο ανάγνωσμα σ’ ένα παλιό ευαγγέλιοτο μίλημά σου ανάσαινε κι η ανάλαφρη φωνή: «Είναι το πέρασμα του χρόνου σιγαλό κι απόκοσμοκι ο πόνος απαλά μες στην ψυχή μου λάμνειχαράζει η αυγή τον ουρανό, τ’ όνειρο μένει απόντιστοκι είναι σαν να διαβαίνουν μυρωμένοι θάμνοι. »Με του ματιού τ’ αλάφιασμα, με του κορμιού το ρόδισμαξυπνούν και κατεβαίνουν σμάρι περιστέριαμε περιπλέκει χαμηλό το κυκλωτό φτερούγισμαανθρώπινο άγγιγμα στον κόρφο μου τ’ αστέρια. »Την ακοή μου ως να ΄σμιξε κοχύλι βουίζει ο αντίδικοςμακρινός και αξεδιάλυτος του κόσμου ο θρήνοςμα είναι στιγμές και σβήνουνται και βασιλεύει δίκλωνοςο λογισμός του πόθου μου, μόνος εκείνος. »Λες κι είχα αναστηθεί γυμνή σε μια παρμένη θύμησησαν ήρθες γνώριμος και ξένος, ακριβέ μουνα μου χαρίσεις γέροντας την απέραντη λύτρωσηπου γύρευα από τα γοργά σείστρα του ανέμου...» Το ραγισμένο ηλιόγερμα λιγόστεψε και εχάθηκι έμοιαζε πλάνη να ζητάς τα δώρα τ’ ουρανού.Χαμήλωναν τα μάτια σου. Του φεγγαριού τ΄αγκάθιβλάστησε και φοβήθηκες τους ίσκιους του βουνού. ...Μες στον καθρέφτη η αγάπη μας, πως πάει και λιγοστεύειμέσα στον ύπνο τα όνειρα, σκολειό της λησμονιάςμέσα στα βάθη του καιρού, πως η καρδιά στενεύεικαι χάνεται στο λίκνισμα μιας ξένης αγκαλιάς... Περισσότερες πληροφορίες για τα βιβλία του Γιώργου Σεφέρη μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://ikarosbooks.gr/authors/seferis