Το παιδικό ψυχόσωμα - Οδοί, συμβόλαια, προορισμοί
Μια προσέγγιση της ολότητας της ανθρώπινης υπόστασης.
Ψυχόσωμα, ένας νεολογισμός που προτείνω για να αποδείξω με μια συμπαγή λέξη ότι τίποτε δεν χωρίζει το σώμα από την ψυχή. Ένας τρόπος για να τονίσω γλωσσικά τη μονιστική πεποίθησή μου ως προς τη φύση της ψυχοσωματικής ενότητας. Για να πω ότι σε οντολογικό επίπεδο δεν υπάρχει παρά το βιολογικό σώμα που μέρος του προβάλλεται ως χωριστή οντότητα και το αποκαλούμε ψυχή. Για να παραδεχθώ ότι στον άνθρωπο, από την έναρξη των διαδικασιών σκέψης σχετικά με το «είναι» του μέχρι σήμερα, του είναι αδύνατο να βιώνει διαρκώς την υπόστασή του με όρους σωματικής περατότητας. Για τον λόγο αυτό δημιούργησε το θεολογικό και φιλοσοφικό τέχνασμα του δυϊσμού. Χάρη σ’ αυτό μιλά ωσάν το σώμα και η ψυχή να είναι δύο φυσικές οντότητες, απαραίτητες για να μπορεί ο άνθρωπος να σκέφτεται ως να είναι αυτός που ελέγχει την υπόστασή του, ως να είναι ευρύτερος, άπειρος, ίσως και αθάνατος έναντι του περιορισμένου και θνητού σώματός του.
Συγγραφέας:
Αθανάσιος Αλεξανδρίδης
Επιμέλεια κειμένου:
Ευδοξία Μπινοπούλου
Ημερομηνία έκδοσης:
27/11/2023
Σελίδες:
128
Διαστάσεις:
13.8 x 20.4 εκ.
ISBN:
978-960-572-612-6
Έκδοση:
2023
Κατηγορίες:
Βιβλία, Ανθρωπιστικές & Κοινωνικές Επιστήμες, Ψυχολογία
"Η (από μία άποψη) απομαγευτική γλώσσα της επιστήμης, ωστόσο, έρχεται με όχημα το βιβλίο του (παιδο)ψυχίατρου, διδάσκοντος ψυχαναλυτή Αθ. Αλεξανδρίδη να αναδείξει, με τη βοήθεια του νεολογισμού «ψυχόσωμα», ότι «τίποτε δεν χωρίζει» το «σώμα» από την «ψυχή», ότι «σε οντολογικό επίπεδο δεν υπάρχει παρά το βιολογικό σώμα», μέρος του οποίου «προβάλλεται ως χωριστή οντότητα και το αποκαλούμε ψυχή», καθώς είναι αδύνατον στον άνθρωπο «να βιώνει διαρκώς την υπόστασή του με όρους σωματικής περατότητας"
– Σταυρούλα Τσούπρου, Εφημερίδα των ΣυντακτώνΑθανάσιος Αλεξανδρίδης
Ο Αθανάσιος Αλεξανδρίδης είναι ψυχίατρος, παιδοψυχίατρος, διδάσκων ψυχαναλυτής της Γαλλικής Ψυχαναλυτικής Ένωσης (APF), της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας (ΕΨΕ) και της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης (ΙΡΑ), διδάκτωρ της Ιατρικής και της Φιλοσοφικής (Ψυχ.). Από την «Εικόνα του σώματος των σχιζοφρενών» (1982) μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό εργασιών σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, περιοδικά, συλλογικά και ατομικά βιβλία. Κύριοι τομείς των ενδιαφερόντων του είναι η θεωρία της ψυχανάλυσης, οι ψυχώσεις, τα αρχαϊκά και τα συλλογικά τραύματα, η ψυχοσωματική, η ψυχογλωσσολογία και η αισθητική. Από το 1992, συστηματικά και παράλληλα με το ψυχαναλυτικό δημοσιοποιεί και το ποιητικό του έργο, εκθέτοντας τον εαυτό του και τον αναγνώστη στη διφωνία και στη διαφωνία των δύο λόγων.
Επισκεφθείτε την προσωπική σελίδα του συγγραφέα εδώ
