Τα δημόσια και τα ιδιωτικά
"...Θέλω να πιστεύω ―και η πίστη μου αυτή βγαίνει πάντοτε πρώτη στον αγώνα της με τη γνώση― ότι, όπως και να το εξετάσουμε, η πολυαιώνια παρουσία του ελληνισμού πάνω στα δώθε ή εκείθε του Αιγαίου χώματα έφτασε να καθιερώσει μιαν ορθογραφία, όπου το κάθε ωμέγα, το κάθε ύψιλον, η κάθε οξεία, η κάθε υπογεγραμμένη, δεν είναι παρά ένας κολπίσκος, μια κατωφέρεια, μια κάθετη βράχου πάνω σε μια καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοί αμπελώνες, υπέρθυρα εκκλησιών, ασπράκια ή κοκκινάκια, εδώ ή εκεί, από περιστεριώνες και γλάστρες με γεράνια..."
Στοχασμοί του Οδυσσέα Ελύτη για την ομορφιά και το ήθος της Ελληνικής Φύσης, και πώς αυτή έχει εμποτίσει βαθιά τους απλούς ανθρώπους, την αυθεντικότητά τους και τον πολιτισμό τους, από τα χρόνια των Μινωιτών μέχρι και σήμερα.
Το δοκίμιο περιλαμβάνεται στον β' τόμο των δοκιμίων του Οδυσσέα Ελύτη, με τον τίτλο Εν λευκώ.
Στοχασμοί του Οδυσσέα Ελύτη για την ομορφιά και το ήθος της Ελληνικής Φύσης, και πώς αυτή έχει εμποτίσει βαθιά τους απλούς ανθρώπους, την αυθεντικότητά τους και τον πολιτισμό τους, από τα χρόνια των Μινωιτών μέχρι και σήμερα.
Το δοκίμιο περιλαμβάνεται στον β' τόμο των δοκιμίων του Οδυσσέα Ελύτη, με τον τίτλο Εν λευκώ.
Συγγραφέας:
Οδυσσέας Ελύτης
Σελίδες:
43
Διαστάσεις:
18,5 x 12
ISBN:
9789608399471
Έκδοση:
1990
Κατηγορίες:
Βιβλία, Δοκίμιο & Σκέψη, Δοκίμιο
Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 2 Νοεμβρίου 1911. Έζησε στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του το 1914
Η καταγωγή του από τη Λέσβο, η γέννησή του στην Κρήτη, τα καλοκαίρια των παιδικών του χρόνων στις Σπέτσες και τις Κυκλάδες, διαμόρφωσαν μια βαθύτατα νησιωτική συνείδηση, που αργότερα στη διασταύρωσή της με τον υπερρεαλισμό δημιούργησε μια ποίηση πρωτότυπη, γεμάτη πλήθος λυρικών εικόνων, αλλά και επαναστατικών δυνάμεων. Μια ποίηση που με άξονα το φως ζήτησε να αποκρυπτογραφήσει το μυστήριο της ύπαρξης.
Τελειώνοντας το γυμνάσιο στην Αθήνα, ακολούθησε νομικές σπουδές, ενώ υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στον πόλεμο της Αλβανίας. Εγκαταστάθηκε δύο φορές στο Παρίσι, (1948- 1951 και 1969-1971) οπού παρακολούθησε μαθήματα φιλολογίας στη Σορβόννη και ήρθε σε επαφή με τους κυριότερους ποιητές και ζωγράφους του εικοστού αιώνα. Το 1979 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Έζησε ως το τέλος του βίου του (18 Μαρτίου 1996) αφοσιωμένος στην ποίηση.
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
- Προσανατολισμοί (1940),
- Ήλιος ο πρώτος (1943),
- Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας (1945),
- Άξιον Εστί (1959),
- Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό (1960),
- Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά (1971),
- Ο Ήλιος ο ηλιάτορας (1971),
- Το Μονόγραμμα (1971),
- Τα ρω του έρωτα (1972),
- Ο ζωγράφος Θεόφιλος (1973),
- Ανοιχτά χαρτιά (1974),
- Τα ετεροθαλή (1974),
- Δεύτερη γραφή (1976),
- Η μαγεία του Παπαδιαμάντη (1976),
- Σηματολόγιον (1977),
- Μαρία Νεφέλη (1978),
- Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο (1978),
- Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας (1982),
- Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου (1984),
- Σαπφώ (1984), Αποκάλυψη του Ιωάννη (1985),
- Ο Μικρός Ναυτίλος (1985), Κριναγόρας (1987),
- Τα δημόσια και τα ιδιωτικά (1990),
- Ιδιωτική οδός (1990),
- Τα ελεγεία της Οξώπετρας (1991),
- Εν λευκώ (1992),
- Δυτικά της λύπης (1995),
- Ο Κήπος με τις αυταπάτες (1995),
- 2 χ 7 ε (1996),
- Εκ του πλησίον (1998),
- Αυτοπροσωπογραφία σε λόγο προφορικό (2000),
- Ποίηση (2002).
