Πάμε ξανά

Ο Γουίλι είχε ένα ελάφι. Δεν το είχε από πάντα. Το ελάφι είχε έρθει σ’ αυτόν πριν λίγο καιρό. Του Γουίλι του είχε περάσει από το μυαλό ότι, επειδή είχε έρθει σ’ αυτόν, δεν σήμαινε ότι είναι και δικό του. Παρόλα αυτά, σκέφτηκε να ονομάσει το ελάφι Μαρσέλ. Τις περισσότερες φορές ο Μαρσέλ ήταν πολύ υπάκουος και έμοιαζε να ακολουθεί σχεδόν κατά γράμμα τους «Κανόνες Καλής Συμπεριφοράς ενός Κατοικίδιου». Φαντάσου όμως την έκπληξη του Γουίλι όταν, μια μέρα, ενώ βρίσκονταν βαθιά στο δάσος, κάποιος του είπε ότι ο Μαρσέλ είχε άλλο όνομα κι ότι ανήκε σ’ εκείνον! Σε ποιον ανήκει τελικά ο Μαρσέλ (αν τον λένε μόνο Μαρσέλ); Μια υπέροχα εικονογραφημένη ιστορία από τον αγαπημένο συγγραφέα και εικονογράφο Όλιβερ Τζέφερς, που θα μας βάλει να σκεφτούμε αν, τελικά, υπάρχει κάτι στον κόσμο που μας ανήκει. Υπάρχει;...

Το αγοράκι της ιστορίας κάθε βράδυ κοιτούσε τον ουρανό από το παράθυρό του κι ευχόταν να είχε ένα δικό του αστέρι. Ονειρευόταν πώς θα ήταν η ζωή μαζί του, τα παιχνίδια που θα έπαιζαν, τους περιπάτους που θα έκαναν… Αποφάσισε, λοιπόν, ότι θα προσπαθούσε να πιάσει μόνος του ένα αστέρι, μόνο που έπρεπε πρώτα να καταστρώσει ένα σχέδιο. Μια μαγική ιστορία από τον αγαπημένο συγγραφέα και εικονογράφο Oliver Jeffers, που μιλάει για το πώς μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τα πιο τρελά μας όνειρα.

Ήταν κάποτε ένα αγόρι. Μια μέρα βρήκε στην πόρτα του ένα πιγκουίνο. Το αγόρι δεν ήξερε από πού είχε έρθει ο πιγκουίνος και σε ποιον ανήκε. Επειδή όμως έδειχνε πολύ θλιμμένος, σκέφτηκε ότι μπορεί να είχε χαθεί. Έτσι αποφάσισε να τον βοηθήσει να επιστρέψει στο σπίτι του, ακόμα κι αν χρειαζόταν να κάνει κουπί ως τον Νότιο Πόλο… Η ιστορία του βιβλίου στηρίζεται σε ένα αληθινό γεγονός. Μια φορά, όταν ήταν μικρός, ο Όλιβερ είχε χαθεί και χρειάστηκε να διαβάσει κάποιος την ετικέτα στο πουκάμισό του, για να καταλάβει πού έπρεπε να τον πάει. Πάντως η αληθινή ιστορία δεν περιλαμβάνει ταξίδι στον Νότιο Πόλο. Αυτό είναι της φαντασίας του, όπως και ο πιγκουίνος.

Μια φορά ήταν δύο φίλοι που τους άρεσε να τα κάνουν όλα παρέα... Μέχρι που μια μέρα ο πιγκουίνος αποφάσισε ότι είχε φτάσει η στιγμή να ανοίξει τα φτερά του. Αν πέσει όμως, θα είναι εκεί το αγόρι για να τον πιάσει; Μια ευαίσθητη και συγκινητική ιστορία για τη σημασία της φιλίας, που απευθύνεται σε όλους αυτούς που δεν έχουν συναντήσει ακόμα το αγόρι και τον πιγκουίνο, αλλά και σε αυτούς που τους γνωρίζουν ήδη.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο χαρταετός του Φλόιντ -ΟΥΠΣ!- σκάλωσε στα κλαδιά ενός δέντρου... Όμως τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα όταν πέταξε ένα παπούτσι για να ρίξει το χαρταετό και -ΟΥΠΣ!- σκάλωσε κι αυτό. Ακολούθησε μια σκάλα, ένας κουβάς με μπογιά, ένας νεροχύτης, ένας ουρακοτάγκος, μια φάλαινα... Αυτό που χρειαζόταν επειγόντως ο Φλόιντ, ήταν μια έξυπνη ιδέα για να λύσει το πρόβλημα μια και καλή! Μια πανέξυπνη, χιουμοριστική ιστορία που μιλάει για την αποφασιστικότητα και την εφευρετικότητα του μικρού ήρωα, γραμμένη και εικονογραφημένη από τον περίφημο Oliver Jeffers.

Ήταν κάποτε ένα αγόρι που βρέθηκε μια μέρα στο φεγγάρι και δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω. Δεν ήταν μόνο του όμως... Τι θα κάνει άραγε το αγόρι, ειδικά τώρα, που υποψιάζεται ότι κάπου μέσα στο σκοτάδι υπάρχει ένα πλάσμα που καραδοκεί για να τον φάει; Ευτυχώς, γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι το πλάσμα είναι φιλικό, οπότε όλα αλλάζουν κι επιπλέον μπορεί ο ένας να βοηθήσει τον άλλον για να γυρίσει ο καθένας στο σπίτι του. Το τέταρτο βιβλίο στη σειρά των περιπετειών του αγοριού που ξεκίνησε με το Πώς να πιάσεις ένα αστέρι και συνεχίστηκε με τα Πιγκουίνος χάθηκε, Πιγκουίνος βρέθηκε και Πετάνε οι πιγκουίνοι;.

Γεια σου λοιπόν! Καλωσόρισες σ’ αυτόν τον πλανήτη. Τον ονομάζουμε Γη. Ο κόσμος που ζούμε είναι ένας τόπος θαυμαστός, ειδικά αν έχεις μόλις βρεθεί σ’ αυτόν. Φαντάζομαι πως θα ’χεις ένα σωρό απορίες στο μυαλουδάκι σου, γι’ αυτό έλα να εξερευνήσουμε από τι είναι φτιαγμένος ο πλανήτης μας και πώς ζούμε σε αυτόν. Από τη στεριά και τον ουρανό, στους ανθρώπους και τον χρόνο, οι σημειώσεις αυτές μπορεί να αποτελέσουν τον οδηγό και την αρχή του ταξιδιού σου στη Γη. Και θα σε βοηθήσουν να σκεφτείς πολλά πράγματα από μόνος σου. Μην ξεχνάς όμως να κρατάς σημειώσεις ώστε να τις διαβάσουν κι άλλοι… Κάποια πράγματα είναι πολύ περίπλοκα, κάποια όχι και τόσο. Να θυμάσαι ότι είμαστε πολλοί εδώ, σ’ αυτόν τον πλανήτη, γι’ αυτό να φέρεσαι ευγενικά. Oliver Jeffers

_Ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος που πίστευε πως όλα ήταν δικά του. Μια μέρα αποφάσισε να επιθεωρήσει αυτά που του ανήκαν._ Το νέο βιβλίο του βραβευμένου δημιουργού είναι αρκετά διαφορετικό από τα προηγούμενα. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της παραδοσιακής λιθογραφίας, παίζοντας με νέα χρώματα, σε συνδυασμό με ένα δυνατό κείμενο ο Oliver Jeffers δημιουργεί έναν σύγχρονο μύθο που θα συγκινήσει μικρούς και μεγάλους. Ο ήρωας της ιστορίας, ένας στριφνός κύριος με τσιγκελωτό μουστάκι και ριγέ κοστούμι, θέλει να κατακτήσει τον κόσμο, να κάνει τα πάντα δικά του. Σε κάθε σελίδα η επιθετικότητα και η αλαζονεία του αυξάνονται. Μια ιστορία που μιλά για το τι συμβαίνει όταν η επιθυμία οδηγεί στον εγωισμό και την αυτοκαταστροφή καθώς και για τις αρετές της ψύχραιμης αντίδρασης απέναντι στους επικίνδυνους ανθρώπους.