Εμείς

Ένα ιλιγγιώδες, τολμηρό χρονικό της ζωής του συγγραφέα, ένας συγκινητικός και συγκινημένος απολογισμός των δοκιμασιών, των αποτυχιών και των θριάμβων της. Ο αφηγητής, με την οικειότητα ενός ημερολογίου, αντιμετωπίζει τα φαντάσματα των γονιών του υπό τη σκιά του διαζυγίου του, των παιδιών του, της καριέρας του. Με θάρρος και ειλικρίνεια, αναμειγνύοντας την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία, τον πεζό με τον ποιητικό λόγο, ο συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία πλάθοντας με τον εαυτό του έναν αλησμόνητο χαρακτήρα με τον οποίο –κι αυτό είναι το μεγάλο του επίτευγμα– μπορούμε να ταυτιστούμε.

Λες κι υπάρχει κάτι άλλο πέρα από ένα φιλί. Τίποτα δεν υπάρχει. Το φιλί που σφραγίζει τη φλογερή και απροσδόκητη ιστορία αγάπης μεταξύ του Σαλβαδόρ και της Μονσεράτ γεννιέται εν μέσω της πανδημίας, σε ένα εξοχικό καταμεσής του δάσους, όπου ο Σαλβαδόρ, ένας πενηνταοχτάχρονος καθηγητής, βρίσκει καταφύγιο. Γνωρίζει τη Μονσεράτ σ’ ένα γειτονικό χωριό, στα περίχωρα της Μαδρίτης, να εργάζεται στο μοναδικό παντοπωλείο της περιοχής. Τον Μάρτιο του 2020, ο Σαλβαδόρ ξαναδιαβάζει τον Δον Κιχώτη υπό το πρίσμα της αίσθησης του απόλυτου, του καταβροχθιστικού πάθους που τον δένει με τη Μονσεράτ. Η απρόσμενή του Αλτισιδόρα –όπως του αρέσει να την αποκαλεί– εμφανίζεται ως μια πράξη αντίστασης τον καιρό της αναγκαστικής απομόνωσης. Μέχρι που το παρελθόν τους αναδύεται, αναπόφευκτα, καθώς η ρουτίνα των δύο εραστών γίνεται πραγματικότητα. Τα Φιλιά είναι ένα μεγάλο ερωτικό μυθιστόρημα, τρυφερό και αισθησιακό, συχνά αστείο και δραματικό, όπου οι χαρακτήρες στην οικειότητά τους συνδέονται μοναδικά με τον αναγνώστη. Το δέρμα των ερωτευμένων, ο σαρκικός τους πόθος και τα φιλιά τους παρουσιάζονται με τρόπο σχεδόν απτό. Ο Manuel Vilas δημιουργεί έναν στοχασμό για το πώς, εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης, δύο άνθρωποι προσπαθούν να βρουν το νόημα εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχει. [Διαβάστε όσα μας έγραψε στο blog μας η Νάννα Παπανικολάου για τη μετάφραση του βιβλίου.](https://ikarosbooks.gr/blog/nanna-papanikolaou-metafrazontas-ta-filia-tou-manuel-vilas)

Η Ιρένε πιστεύει ότι έζησε τον πιο τέλειο γάμο. Χρόνια απόλυτης αφοσίωσης και πάθους. Έτσι εκφράζεται για τον Μαρσέλο. Η σύνδεσή τους εξέπληξε και προβλημάτισε τον κύκλο τους: ήταν ένα ζευγάρι που ζούσε ο ένας για τον άλλον σαν κάθε μέρα να ήταν η πρώτη. Με τον θάνατό του ο κόσμος της θρυμματίζεται. Για να μπορέσει να προχωρήσει θα ανακαλύψει έναν ασυνήθιστο τρόπο να συνεχίσει να ζει πλάι του. Ένα μυθιστόρημα που εξερευνά τα όρια του έρωτα και τα βάθη ενός γυναικείου ψυχισμού παγιδευμένου σε μια επικίνδυνη ουτοπία καθώς η μοναξιά επιβάλλει τους δικούς της κανόνες.