Νέες Κυκλοφορίες
Τις νύχτες ονειρεύομαι συντέλειες
Μετά το βραβευμένο Αυτός, ο κάτω ουρανός, ο Γιάννης Αντιόχου επιστρέφει με ένα έργο που διαθλά τον κόσμο ως τόπο μεταπολεμικό. Επικράτεια όχι κυριολεκτική, αλλά υπαρξιακή, ιστορική, πνευματική και άρα γλωσσική. Ποίηση που δεν παρηγορεί μα λειτουργεί ως μαύρο κουτί της ανθρώπινης συντέλειας. Σκηνές πολέμου, σπαράγματα μνήμης, ψηφιακά ίχνη, θεολογικά ρήγματα, σώματα σε κατακερματισμό. Ένα πυκνό αρχείο θραυσμάτων που κινείται στις παρυφές της γλώσσας και της πίστης. Μια ποιητική του τέλους που δεν ζητά κατανόηση αλλά συμπερίληψη στην αμηχανία του παρόντος.
Συγγραφέας:
Γιάννης Αντιόχου
Προμετωπίδα εσωφύλλου:
Λήδα Κοντογιαννοπούλου
Επιμέλεια:
Δημήτρης Αθηνάκης
Ημερομηνία έκδοσης:
04/05/2026
Σελίδες:
88
Διαστάσεις:
16,8 x 24 εκ.
ISBN:
978-960-572-836-6
Έκδοση:
2026
Κατηγορίες:
Λογοτεχνία, Βιβλία, Ποίηση
Ο Γιάννης Αντιόχου μπορεί να πειραματίζεται με τους στίχους του, τη μορφή, τη διακειμενικότητα, τις ιδέες − όχι επειδή έχει ανάγκη να εντυπωσιάσει, αλλά επειδή είναι ένας πολύ ικανός ποιητής, «άνετος» με το υλικό του.
– Περιοδικό ΚΚύριο χαρακτηριστικό των ποιημάτων, είναι ότι τα διαπερνά μια αίσθηση πολιτισμικής παρακμής, ίπταται μια διάθεση ανατροπής, κι ένα είδος νοσταλγίας για μια χαμένη πατρίδα, όχι με τη στενή έννοια της λέξης που ορίζει τον πατρογονικό τόπο, η οποία προδίδεται με τις παρελθοντικές αναφορές, ενώ τώρα αυτή η προσήλωση και το κανάκεμα ενός εφιάλτη, ανθρωπίνως είναι αδύνατη, γιατί ενώ κάποιες εικόνες παραίτησης -από την ηθική κατάπτωση μέχρι την ψυχολογική ψευδαίσθηση- αποτελούν συμπτώματα προσωπικής ολίσθησης, συνδέονται και πάλι με το γενικότερο έξω κλίμα που επικρατεί.
– Ειρήνη Καραγιαννίδου, Νέο ΠλανόδιονΗ συλλογή επιστρέφει διαρκώς στη βασική αγωνία: τι σημαίνει να θυμάσαι; Και ακόμη περισσότερο τι σημαίνει να επιβιώνεις μέσα σε αυτό που θυμάσαι; Και τελικά, ίσως αυτό να είναι και το πιο ανησυχητικό αλλά και το πιο αληθινό στοιχείο της συλλογής: ότι οι συντέλειες που ονειρευόμαστε δεν ανήκουν στο τέλος του κόσμου αλλά στον τρόπο που ήδη τον βιώνουμε.
– Ειρήνη Βακαλοπούλου, FractalΓιάννης Αντιόχου
Ο Γιάννης Αντιόχου είναι ποιητής, μεταφραστής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Μεγάλωσε και ζει στον Πειραιά. Είναι κάτοχος MBA και ΜSc της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με εξειδίκευση τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.
Στον Ίκαρο έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Αυτός, ο κάτω ουρανός (2019) [Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2020], Διάλυσις (2017), Εκπνοές (2014) και Εισπνοές (2009).
Έχει μεταφράσει έργα των Τ. Σ. Έλιοτ, Τεντ Χιουζ, Σύλβια Πλαθ, Ανν Σέξτον, Άννα Αχμάτοβα, κι έχει συνεργαστεί με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, δημοσιεύοντας, ποιήματα, δοκίμια και μεταφράσεις (ΑΝΤΙ, Index, Ποίηση, Δέκατα, Δέλεαρ, Μανδραγόρας, Poetix).
