Monsters do exist, but not as we imagine them. They hide amongst people, using clothes and make-up to conceal their true nature. The narrator of this book is one of them. He suffers from a skin condition that forces him to avoid beaches and light summer clothes. So, he projects himself into the lives of other ‘monsters’ with the same condition.
Human skin is the body’s largest organ and constitutes the image we present to the outside world. It reveals one’s race, age, experiences, and even character; it both encloses us and introduces us to others.
The lives of many recognisable figures – such as Stalin, Escobar, Updike, Nabokov, and even Scorsese’s cinematic heroes – have been shaped by their scarred skin. Their adventures, alongside those of the narrator, reveal more about the role of outward appearance, grooming, the excessive use of pharmaceuticals, and their connection to racism and class discrimination. These stories speak of a human experience: the fear of revealing to others who we really are.
[Read what Maria Palaiologou wrote on our blog about the translation of the book.](https://ikarosbooks.gr/blog/i-maria-paleologou-gia-ti-metafrasi-tou-vivliou-to-derma-tou-sergio-del-molino)
- Pages: 312
- ISBN: 978-960-572-395-8
- Publication: 2021
- Date of publication: 31/05/2021
- Dimensions: 13,3 x 20,5 εκ.
- Categories: Literature, Books, Foreign Literature
"...Με πρωτοποριακή υβριδική γραφή η φουρνιά αυτή από την λογοτεχνική μπριγάδα της Ισπανίας με μπροστάρη τον Θέρκας, σε πιάνει από το κεφάλι με τα δυό της χέρια και σε ταρακουνάει μέχρι να τσιμπήσεις το δέρμα σου και να αισθανθείς ταυτόχρονα πόνο και λύτρωση. Πόνο γιατί δεν αγάπησες πραγματικά τον εαυτό σου με κάθε του στίξη και λύτρωση γιατί στο βιβλίο του Μολίνο απολαμβάνεις ένα λογοτεχνικό κατάπλασμα που ανακουφίζει."
– Μιχάλης Παπαγεωργίου, Νεολόγος
"...οι ιστορίες του Molino, οι ιστορίες του _Δέρματος_, είναι η ιστορία του ανθρώπου. Του ανθρώπου που βιώνει, φοβάται, που είναι ευάλωτος, που θέλει να «αρέσει», που θέλει να του αρέσει το δέρμα του, η μορφή του. Και της ανθρωπότητας που πολλές φορές λαθεμένα εστιάζει σε όσα τη διαχωρίζουν, αντί σε όσα την ενώνουν, στο δέρμα σαν σύνορο, αντί για σημείο επαφής, αγγίγματος, ενότητας..."
– How about books"...one of the most interesting books of this year’s crop. Molino achieves his aim mainly because he taps into that perpetual human insecurity that cannot be tamed as we grow older and as we interact with the people we love."
– Spyros Smyrnis, in2life.gr"...Το _Δέρμα_ είναι ένα έξυπνο, χιουμοριστικό και πρωτότυπο βιβλίο που δεν γίνεται να ξεχάσεις. Για τον Molino το δέρμα μας είναι ένα όργανο που μας βοηθά να κρύψουμε τον χαρακτήρα μας. Οπότε όταν αυτό γίνεται «μη κανονικό» κινδυνεύουμε να δείξουμε τον πραγματικό μας εαυτό στον κόσμο, να δείξουμε το τέρας που κρύβουμε μέσα μας."
– Αντικαταπληκτικά"...Πέρα από το φανταστικό εξώφυλλο, το βιβλίο του Sergio del Molino είναι πρωτοποριακά χιουμοριστικό."
– Real News
"...Άφθονη ειλικρίνεια, αυτόσαρκασμός, πληροφορίες που δύσκολα θα μάθαινα, αν δεν έφτανε στα χέρια μου το _Δέρμα_ και είμαι πραγματικά ευγνώμων για αυτό."
– peekabookgr"...Η ψωρίαση, -μεταφορικά μιλώντας- είναι ο θάνατος του δέρματος και όπως κάθε θάνατος εμπεριέχει μια προσωπική θλίψη και αυτό είναι και το βιβλίο. Ο πόνος του δέρματος. Τα σημάδια μας είναι μέρος της ζωής και οι εμπειρίες που μας αφήνει στον καθένα χωριστά."
– bookgirl_reads"...Το _Δέρμα_, πέρα και πάνω από όλα είναι ένα μυθιστόρημα, ένα νέο μυθιστόρημα, μια ακόμη προσθήκη στον μακρύ λογοτεχνικό κατάλογο της σχέσης πατέρα γιου. Ο Μολίνο ανήκει στη φράξια εκείνη των συγγραφέων που αντιμετωπίζουν τη γραφή με τη σοβαρότητα που τα παιδιά αντιμετωπίζουν το παιχνίδι."
– NO14ME"...Το μυθιστόρημα, ωστόσο, δεν βασίζεται σε έναν εύκολο κι ανέξοδο ψυχολογισμό όπου η εσωστρέφεια ή η ροπή προς τη βία γεννιούνται από τους δαίμονες που φέρνει μια σωματική πάθηση. Το αντίθετο: ο Μολίνο ανατρέχει στην ιστορία και τις βιογραφίες των χαρακτήρων του υπογράφοντας ένα σχόλιο για την αυτοανάλυση και τον φόβο που γεννά ο πόνος."
– Δημήτρης Δουλγερίδης, Τα Νέα
"...Ρεαλισμός μα όχι σοκαριστικός, γεμάτος χιούμορ, αυτοσαρκασμό, αθυροστομία και μια λεπτή ειρωνεία, ο λόγος του Δελ Μολίνο έρχεται να μας συστήσει ένα άλλο είδος λογοτεχνίας, στηριγμένης σε λοξές ματιές, φαινομενικά πεζές ιστορίες, που γεννούν μια κοινωνιολογική, ιστορική, ανθρωπολογική προσέγγιση. Ένα βλέμμα αποδοχής και ανακούφισης, μακριά από προκαταλήψεις και αποδοκιμασίες, ένα απαλό χάδι στο ξένο δέρμα, στον διαφορετικό άνθρωπο."
– Ζωή Καραμήτρου, Καθημερινή"...Ο συγγραφέας κάνει μια αναφορά στη σημασία του δέρματος ως στοιχείου πολιτισμικού διαχωρισμού ή και ρατσισμού, καθώς όλοι γνωρίζουμε τη σημασία που αποδίδουμε, σε κάθε κοινωνία, στο χρώμα του δέρματος και στην καλή εμφάνισή του. Οι άνθρωποι στις οικονομικά ισχυρές χώρες καταναλώνουν τεράστια ποσά στη περιποίηση του δέρματος με τη χρήση καλλυντικών και τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί πολύ οι αισθητικές επεμβάσεις. Το βιβλίο ωστόσο μιλάει κυρίως για την πάθηση. Μιλάει για τους ανθρώπους που πάσχουν από δερματικές παθήσεις και πιο συγκεκριμένα από ψωρίαση."
– Γιώργος Αθανασιάδης, Book Press"(Αυτο)σαρκασμός (η λίστα για το πρώτο φιλί, απίστευτη), πίκρα (ενίοτε απευθύνεται στο νεκρό του γιο), ερωτισμός, αναπάντεχες συνδέσεις και σπουδαίο ύφος συνθέτουν τη γοητεία του."
– Δημήτρης Φύσσας"Η αρρώστια, το τραυματικό της βίωμα, το βλέμμα του υγιούς και η αποστροφή του, η κοινωνική περιθωριοποίηση ως αναγκαίο κακό, η φυλετική ηγεμονία του λευκού δέρματος και η ατίμωση του μαύρου. Μα πρόκειται για βιβλίο αυτοβοήθειας; Κατηγορηματικά όχι. Ο del Molino στοχάζεται την ταυτότητα με αφορμή το πονεμένο του δέρμα κι εκείνο των υπόλοιπων επιφανών ψωριασικών που κατοικοεδρεύουν στις σελίδες του βιβλίου."
– Μαρία Παλαιολόγου, Το Ποντίκι
"Ο συγγραφέας του περιπλανιέται στην ιστορία, στον χρόνο, αλλά και στη γεωγραφία, στον χώρο, προκειμένου να μας προσφέρει ένα καταλυτικό, εμπεριστατωμένο, αφτιασίδωτο, συγκινητικό, σπαρακτικό, και ανεκτίμητα διαφωτιστικό πορτρέτο της ψωρίασης. Τολμηρά θα ερμηνεύσει, μάλιστα, ορισμένες ιστορικές στιγμές μέσα από την οδυνηρή πάθηση. Συνάμα, άλλοτε ξεσπώντας με οργή και άλλοτε επιστρατεύοντας ένα γάργαρο χιούμορ, φροντίζει να φιλοσοφήσει πάνω στο αέναα παρόν ζήτημα της νόσου και της ίασης. Και, βέβαια, πάνω στο τι είναι και τι δεν είναι βαθιά ανθρώπινο."
– Γιώργος Ίκαρος Μπαμπασάκης"...The Spanish writer, with a very personal style, writes about his skin condition, psoriasis, weaving together the stories of other people who suffered from the same incurable disease, such as Stalin, Nabokov and others."
– Fotini Simou, ELLE
Sergio del Molino
Sergio del Molino was born in Madrid in 1979. He is a writer and journalist. He has published eight novels and six essays. His novel *La hora violeta* (2013), a poignant love letter to his lost son, was awarded the Ojo Crítico and Tigre Juan prizes. His now iconic essay La España vacía (2016) was awarded the Cálamo Prize and the Madrid Booksellers’ Essay Prize. His hybrid novel *The Skin*, his first work in Greek, was published by Ikaros in 2021. His books are published in more than fifteen countries, in English, French, Italian, German and Chinese, among others.
