The stinking waters of oblivion
The new historical novel by the multi-award-winning Ismini Kapantai.
Come now, what are you saying! Was their only concern, then, the destitute? Did they not care at all who would take the reins and steer the cart, having the majority of his own people in Parliament? Who would have the most of their people appointed to the civil service? […] ‘Did they take pity and come to feed the poor, or to ensure who would have the final say in government?’, it suddenly occurred to her, during their conversation upstairs, to ask him, but fortunately she held back. Nothing would have come of it even if she had asked him. For so long there had been such a commotion over the appointments of all these outsiders, but Nikolas just shook his head and kept his ears closed; he heard nothing, so certain was he that he knew.
The story is set in Athens, the capital of the Greek state following the assassination of Kapodistrias. This follows the years of struggle against the Turkish oppressor, the two bloody civil wars, as well as various lesser conflicts. The heroes, now free citizens of a state possessing a Constitution that was exceptionally democratic for its time, the Constitution of Epidaurus, are evidently unable to grasp this momentous change and continue to fight passionately against their very selves.
- Pages: 272
- ISBN: 978-960-572-364-4
- Publication: 2020
- Date of publication: 28/09/2020
- Dimensions: 13,3 x 20,5 εκ.
- Categories: Literature, eBooks, Greek Literature
"...η Ισμήνη Καπάνταη, βαθύτατα γνώστης της ιστορίας, με την αυστηρή αφηγηματική δομή της, την εξαίρετη ατμόσφαιρα και τα εξίσου εξαιρετικά της ελληνικά, μέσα από την ανθρωπογεωγραφία εκείνης της εποχής, ρίχνει φως και στο σημερινό μας κομφούζιο. Διότι κάπου εκεί, στο ίσωμα και στα καλά μας, τα μπερδέψαμε, κάτι που εξακολουθούμε να κάνουμε και στον αιώνα τον άπαντα: στη νηνεμία εμείς επιμένουμε να στήνουμε τις προσωπικές φουρτούνες μας."
– Ελένη Γκίκα, Liberal"...Σε αυτό το λογοτεχνικό μωσαϊκό με την εξαιρετική γλώσσα πάνω στο οποίο περπατάμε χάρη στην συγγραφέα, μπορούμε νοερά να βρούμε τις ρίζες του Έθνους που αναδύθηκε μέσα από τις στάχτες και με όπλο τις ιστορικές αναδρομές να ξαναζήσουμε για λίγο την εποχή και να ατενίσουμε το παρόν και το μέλλον με φαρέτρα τα διδάγματα για το πώς θα αποφύγουμε αντίστοιχες πρακτικές, αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό."
– Γιάννης Αντωνιάδης, Culture Now"...Το νέο ιστορικό μυθιστόρημα-λογοτεχνικό διαμάντι, που δεν πρέπει να λείπει από τις βιβλιοθήκες μας, φανερώνει την επιστροφή της μεγάλης κυρίας του λογοτεχνικού είδους που την καθιέρωσε. Ένα βιβλίο σαν ντοκιμαντέρ, γεμάτο γνώσεις που βοηθούν στην καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη εικόνα της Ιστορίας μας."
– Ξένια Στούκα, Ελεύθερος Τύπος
"Στο βιβλίο αποτυπώνεται ο (διαχρονικός;) διχασμός των Ελλήνων, οι διαφορετικές καταβολές, η πολλαπλή ανάγνωση για το πώς το κράτος θα στεκόταν στα πόδια του, πώς θα λειτουργούσε και με ποιους «προστάτες». Ο Καποδίστριας έχει δολοφονηθεί, οι εμφύλιοι έχουν τελειώσει και μια κοινωνικοπολιτική διαμάχη είναι σε εξέλιξη. Οι πρωταγωνιστές της, όμως, αδυνατούν να κατανοήσουν τη δυναμική της στιγμής που ζουν."
– Άρης Γαβριελάτος, a8inea.com"...Η Ισμήνη Καπάνταη με μακρά πορεία στο είδος του ιστορικού μυθιστορήματος και έχοντας αναμετρηθεί πολλές φορές με αμφιλεγόμενες εποχές της ελληνικής ιστορικής συνέχειας, έρχεται με το νέο της μυθιστόρημα να ερευνήσει μυθοπλαστικά την εποχή που το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη Καποδίστρια, αναζητά τη φυσιογνωμία του, με πολλές παγίδες να εμποδίζουν μια ομαλή πορεία. Εγκλωβισμένοι οι πολίτες ενός ελεύθερου πλέον κράτους στις προσωπικές και ταξικές τους διενέξεις, αυτές που καθόρισαν εν πολλοίς και την πορεία της Επανάστασης, δεν είναι σε θέση να συμπορευτούν με τον ευρωπαϊκό χώρο, στον οποίο ωστόσο θα ήθελαν να ενσωματωθούν."
– Διώνη Δημητριάδου, Book Press"..Ένα βιβλίο – σταθμός στους καιρούς που διανύουμε με πολλά μηνύματα για όσα υπήρξαμε ως χώρα και για όσα μπορούμε να βελτιώσουμε. Η λογοτεχνική προσέγγιση της Ισμήνης Καπάνταη καθηλωτική."
– Ρίτσα Μασούρα, Globalview.gr"...Περιδιάβαση στα μονοπάτια της τραυματικής ελληνικής Ιστορίας, στα χρόνια μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη, από μια «μαστόρισσα» του ιστορικού μυθιστορήματος."
– Book Press"...έχοντας διαβάσει μεγάλο μέρος του πλούσιου έργου της Ισμήνης Καπάνταη, μπορώ αβίαστα να πω ότι το _Βρωμερόν ύδωρ της λήθης_ είναι μία από τις καλύτερες πτυχές του. [....]το βάρος της ηθικής που ενυπάρχει στο κείμενο, το οποίο, απαλλαγμένο πρώτα απ’ όλα από κάθε ερωτικού περιεχομένου εικόνα, από κάθε ερωτικής φύσης υπόσχεση, από κάθε σεξουαλικού πλάνου ελευθερία, αληθινά είναι πολύτιμο πετράδι, κερδίζει την εμπιστοσύνη και την αγάπη μας, την αποδοχή και την ταύτιση, την επάρκεια και το συναίσθημα."
– Χρίστος Παπαγεωργίου, Diastixo.gr"...Στο ιστορικό μυθιστόρημα, στο οποίο καταξιώθηκε επιστρέφει η Ισμήνη Καπάνταη με το νέο της βιβλίο που διαδραματίζεται στη μετεπαναστατική Ελλάδα με πρωταγωνιστές δύο οικογένειες, τους αυτόχθονες Καμπάσηδες και τους ξενόφερτους Κουμάντηδες. Οικογένειες, φατρίες, συγκρούσεις για την εξουσία και τη διατήρηση των κεκτημένων, εμφύλιοι, διχασμοί, σε μια Ελλάδα μακρινή αλλά πολύ οικεία. "
– Το Βήμα
"...Ένα, ακόμα, ιστορικό μυθιστόρημα υψηλών προδιαγραφών από τη συγγραφέα."
– Γιώργος Βαϊλάκης, Popaganda.gr"...Η Ισμήνη Καπάνταη πλέκει αριστοτεχνικά τη λογοτεχνία, τον μύθο και την Ιστορία, με μία άκρως ευχάριστη, σχεδόν ηδονική, για τον αναγνώστη χρήση της ελληνικής γλώσσας, δημιουργώντας ήρωες τόσο αληθινούς και ανθρώπινους οι οποίοι θα μπορούσαν, αναντίρρητα, να είχαν υπάρξει τότε και, φυσικά, υπάρχουν παντού γύρω μας ακόμη και σήμερα."
– Λεύκη Σαραντινού, tetragwno.gr"...Η έμπειρη στο είδος Ισμήνη Καπάνταη αναπλάθει αποσπασματικά την ατμόσφαιρα της μετά Καποδίστρια εποχής, διερευνώντας μέσα από τις διενέξεις δύο οικογενειών (οι «γηγενείς» Κομπάσηδες και οι «ξενομερίτες» Κουμάντηδες) τους αγώνες για την εξουσία στο αναιμικό ελληνικό κρατίδιο..."
– Αριστοτέλης Σαΐνης, Εφημερίδα των Συντακτών"...Η γλώσσα της Καπάνταη είναι απολύτως εναρμονισμένη με την εποχή. Μικρές λεπτομέρειες στις λέξεις και στις εκφράσεις δείχνουν πόσο καλά μελετημένη είναι η χρήση της γλώσσας. Σταδιακά και με πλούσιες εκφράσεις αναπτύσσονται οι χαρακτήρες σε βάθος. Τα συναισθήματα, τα αισθήματα ζωντανεύουν χάρη στον εκφραστικό πλούτο της συγγραφέως. Πολιτικά, κοινωνικά, ερωτικά πάθη περιγράφονται με ενάργεια, ώστε να μας κάνουν κοινωνούς του κλίματος καί των συνθηκών εντελώς αβίαστα."
– Τάσος Γέροντας, Exostis PressIsmini Kapantai
Ismini Kapantai was born in Athens in 1939.
She married Vassos Kapantai.
Doukas Kapantai is her son.
Her works:
Seven Times the Ring (Estia 1989);
Apeirotan and the Turks, novel (Estia 1990, Kastaniotis 2009);
The Story of Ioli, novel (Estia 1992);
Where is the Weather Now?, novel (Estia 1996);
At the Secret School, children’s book (Potamos 1997);
Ionia – The Greeks in Asia Minor, album (Adam 1997);
Churches in Constantinople, album, bilingual edition (Kastaniotis 1999);
Floria of the Waters, novel (Kastaniotis 1999);
The Salt of the Earth, novel (Kastaniotis 2002);
We Have Ourselves, novel (Kastaniotis 2007);
Eight Times the Ring, novel (Kastaniotis 2008);
A Cynical Story, novel (Kastaniotis 2008);
With a View of Life, novel (Kastaniotis 2009);
Sicilian Vespers, novel (Kastaniotis 2013);
A Townhouse in Halandri, novel (Ikaros 2017).
Translated works:
Seven Times the Ring, McGill University Press, Montreal 1994 and Balkan Library, Sofia 2005;
Apeirotan and the Turks, Orfelin Publishing, Belgrade 1995;
Ionia (The Greeks in Asia Minor), Adam 1999;
Floria of the Waters (English) 2002, for which the translator Rick Newton received the Elizabeth Constantinides Translation Prize from the Modern Greek Studies Association;
We Have Ourselves, Crocetti Editore, Milan 2009.
Translations:
The Birds of the Innocent Wood, a novel by Deirdre Madden, 2003 (Hatzinikoli);
Flowers of the Word (Champ Fleury) by Geoffroy Tory, 2005 (Kotinos);
October, Eight O’Clock, short stories, by Norman Manea, 2011 (Kastaniotis);
Mathilda, novella, by Mary Shelley, 2013 (Nefeli);
Barchester Towers, a novel by Anthony Trollope, 2017 (Gutenberg).
Her short stories have been published in newspapers and magazines; she has also written scripts for documentaries.
She was awarded the Christian Letters Prize (1990) and the Ourani Prize of the Academy of Athens (1992) for the novel Apeirotan and the Turks.
