Σταυρούλα Παγώνα | Ένα Q&A με την αγαπημένη συγγραφέα, με αφορμή το νέο της βιβλίο «Ακόμα παιδί»

Συνεντεύξεις Φεβρουάριος 27, 2026

Το Ακόμα παιδί της Σταυρούλα Παγώνα με τις εικόνες του Πέτρου Μπουλούμπαση ήρθε για να μας δείξει την πιο αστεία πλευρά των πραγμάτων!

Μια συλλογή έμμετρων ποιημάτων γεμάτη χιούμορ, «χαοτικά ανεμυστήρια» και αφοπλιστική απλότητα. Γιατί όταν είσαι παιδί, ακόμη και τα σύννεφα της λύπης μοιάζουν πιο φωτεινά.

Ας δούμε τι μας είπε η αγαπημένη συγγραφέας, με αφορμή την έκδοση του νέου της βιβλίου.

Ακόμα παιδί

Τι σε οδήγησε στη συγγραφή της συλλογής;

Αγαπώ την παιδική ποίηση και θεωρώ ότι είναι αδικημένη στη χώρα μας…

Οι ρίμες έχουν έναν μαγικό τρόπο να αγγίζουν τα παιδιά. Γράφοντας τα παιδικά τραγούδια για το Νησί της Φαντασίας, ήταν μια διαδικασία που την απόλαυσα πολύ… οπότε μια ποιητική συλλογή ήταν το καλύτερο επόμενο βήμα. Γέλασα πολύ γράφοντας κάποια από τα ποιήματα, οπότε σκέφτηκα ότι ίσως αυτό το εισπράξουν και τα παιδιά...

Εάν ήσουν ακόμα παιδί ποια φράση θα ήθελες να αντικαταστήσει το «σε λίγο»;

Χμ… Ο χρόνος είναι σχετικός και για τον κόσμο των παιδιών το «σε λίγο» μοιάζει πραγματικά βαρετό… Ας δοκιμάσουμε τα:

Όσο χρειάζεται να προσγειωθεί ένας ελέφαντας που πέφτει με αλεξίπτωτο από ένα αεροπλάνο.

Όσο παίρνει για να μετρήσεις όλες τις μαργαρίτες σε ένα λιβάδι.

Οχτώ φορές ο γύρος της σελήνης με ποδήλατο.

Όσο κάνει να λιώσει ένα παγωτό με ένα σεσουάρ.

120 χρυσομυγοφτερουγίσματα.

Το σίγουρο όμως είναι ότι οι μεγάλοι σήμερα τρέχουμε συνεχώς, πάντα απασχολημένοι με κάτι, και δυσκολευόμαστε να ακούσουμε τα παιδιά… Και το «Είμαι εδώ, σε ακούω» είναι μια καλή εναλλακτική.

Ποια ήταν η θέση σου στο σχολείο; Ένιωσες ποτέ «μικρή και μόνη» μέσα σε μια τάξη;

Ευτυχώς όχι… ήμουν από τα τυχερά παιδιά που είχα αρκετή αυτοπεποίθηση και ήμουν και καλή μαθήτρια… Μπορώ όμως να φανταστώ πόσο άσχημο είναι να σου συμβαίνει, και κανείς δεν πρέπει ποτέ να το βιώνει αυτό… Ένα ποίημα είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για να ακουστεί μια μικρή φωνή υπέρ της συμπερίληψης...

Ακόμα παιδί

Έχεις κι εσύ «θίγμα»; Μικρές όμορφες χαριτωμένες ατέλειες;

Ουουουου… με το τσουβάλι! Είμαι απίστευτα φάλτσα, τρέμω τα μαθηματικά, έχω στραβά δοντάκια και φοβάμαι ακόμα κάποιες φορές το σκοτάδι!

Η παιδικότητα είναι κάτι που αποφασίζουμε να χάσουμε ή να κρατήσουμε μεγαλώνοντας;

Έχω δηλώσει κατηγορηματικά στο παιδικό μου ημερολόγιο, όταν ήμουν 12 χρονών, ότι δεν πρόκειται να «μεγαλώσω» ποτέ! Και μέχρι στιγμής έχει πάει καλά… Αλίμονο αν χάσουμε την παιδικότητά μας… θα έχουμε χάσει τη χαρά της ζωής... και την ευκαιρία να βλέπουμε παντού ευκαιρίες!

Αν μπορούσες να επιστρέψεις σε μια παιδική στιγμή σου, ποια θα ήταν;

Να σας πω ένα μυστικό; Δεν έφυγα ποτέ για να επιστρέψω… απλά κλείνω τα μάτια μου και τα βλέπω όλα να ζωντανεύουν μπροστά μου… την αγκαλιά της μαμάς μου, τις βόλτες στο χωριό με το ποδήλατο, το παιχνίδι στη γειτονιά, τον εαυτό μου να χορεύει και να τραγουδάει μόνος του μπροστά από έναν καθρέφτη, τις Χριστουγεννιάτικες μυρωδιές στην κουζίνα μας… και τόσα άλλα!

Ακόμα παιδί

Τι πιστεύεις ότι λείπει σήμερα από τα σχολεία;

Φαντασία, Ελεύθερη Σκέψη, Δημιουργικότητα, Συνεργατικότητα, Χαρά... είναι τα πρώτα που μπορώ να σκεφτώ.

Υπάρχει κάποια στιγμή στη ζωή σου που ένιωσες πως «μεγάλωσες πολύ»;

Ναι, κάποια στιγμή που αγαπημένο δικό μου πρόσωπο αντιμετώπισε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά, και με το χιούμορ κρατηθήκαμε στα δύσκολα…

Τι είναι αυτό που θα ήθελες να θυμούνται τα παιδιά, και που ίσως εμείς οι μεγάλοι έχουμε ξεχάσει;

Την επαφή με τη φύση… Τη βαθιά γνώση ότι η γη είναι η πρώτη και μοναδική μας μητέρα…

Τι ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό;

Μια σειρά από ιστορίες μυστηρίου, ένα βιβλίο με οδηγίες και tips δημιουργικής γραφής για παιδιά! Και φυσικά τις παρουσιάσεις για το «Ακόμα παιδί»!

 
Έτικέττες: